Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/1437 K.2019/3617

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 01.06.2016 tarih, 2015/122 esas, 2016/96 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. Hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 25.09.2018 tarihinde 2018/1125 esas ve 2018/3764 karar sayılı ilam ile sanık ... hakkında verilen hükmün oy birliği ile düzeltirelek onanmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; “Hükümlünün 12.4.2019 tarihli dilekçesinde belirtilen neden karşısında, uyap kaydı incelenmiş, eksiklik yazısı sonrasında Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/122-2016/96 sayılı evrakının sureti getirtilmiş, gelen çuval dosya tetkik olunmuş, denetime imkan verecek evrakların bulunduğu gözlenmiştir.

Çözülmesi gereken sorun, sanığın iki eylemi karşılığı iki kez cezalandırılması doğrumudur? Sanık hakkında TCK 43. maddesinin uygulanması gerekirmi?

Sanık ...’in dosyaları incelenmiştir.

Sanık 11.4.2015 suç tarihli, 2.6.2015 tarihli iddianameye konu, uyuşturucu madde ticareti yapma eylemi sebebiyle 15 yıl hapis ve 140 TL adli para cezası ile mahkum olmuştur. Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.1.2016 tarih, 2015/99-2016/6 sayılı, TCK 188/3, 4, 52, 53, 63, 54 üncü maddeleri uygulanarak kurulan mahkumiyet hükmü, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14.6.2016 tarih 2016/1708-2016/1864 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanması sonucu kesinleşmiş, ilam infaza verilmiştir.

Sanık 9.4.2015 suç tarihli, 10.7.2015 tarihli iddianameye konu, uyuşturucu madde ticareti yapma eylemi sebebiyle 12 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile mahkum olmuştur. Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 1.6.2016 tarih, 2015/122-2016/96 sayılı, TCK 188/3, 4, 62, 52, 53, 63, 54 üncü maddeleri uygulanarak kurulan mahkumiyet hükmü, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 25.9.2018 tarih 2018/1125-2018/3764 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanması sonucu kesinleşmiş, bu ilam da infaza verilmiştir.

Belirtilen her iki dosyanın suç ve iddianame tarihleri dikkate alınmıştır.

Sanık hakkında, 11.4.2015 tarihli eyleme ilişkin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması için 2.6.2015 tarihinde kamu davası açıldiği, 9.4.2015 tarihli aynı eyleme ilişkin aynı madde uyarınca tecziyesi için 10.7.2015 tarihinde kamu davası açıldığı anlışılmıştır. Hukuki kesinti bulunmadığı saptanmıştır.

Bu belirlemeler karşısında; Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 1.6.2016 tarih, 2015/122-2016/96 sayılı dosyasında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43 üncü maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar kurulduğu, anılan kararın bu sebeple bozulması gerektiği düşünülmüştür.

Bu nedenle, sanık lehine dairenin anılan kararına itiraz etmek gerekmiştir.

SONUÇ VE İSTEM

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 25.9.2018 gün ve 2018/1125-2018/3764 sayılı kararının kaldırılarak, hükmün bozulması, itirazın yerinde görülmemesi durumunda, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, arz ve talep olunur. ” şeklinde talepte bulunmuştur.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

1-Dairemizin itiraza konu olan kararına ilişkin dosyada sanık hakkında 09.04.2015 tarihli eylemi nedeniyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 10.07.2015 tarihli iddianame ile dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarih, 2015/122 esas, 2016/96 karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine kararın Dairemizin 25.09.2018 tarihli, itiraza konu ilamı ile kararın düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

2-Sanık hakkında 11.04.2015 tarihli eylemi nedeniyle de uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 02.06.2015 tarihli iddianame ile dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarih, 2015/99 esas, 2016/6 karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14.06.2016 tarih, 2016/1708 esas ve 2016/1864 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı,

Anlaşılmıştır.

Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin her iki kararına ilişkin suç ve iddianame tarihleri nazara alındığında her iki suç arasında hukuki kesinti bulunmadığı görülmekle, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda her iki dosyanın birlikte incelenmek suretiyle değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR:Açıklanan nedenlerle;

1- Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 25.09.2018 tarih, 2018/1125 esas ve 2018/3764 karar sayılı bozma kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3-Sanık ... hakkında Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarih, 2015/122 esas, 2016/96 karar sayılı "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık hakkında, 09.04.2015 tarihli eylemi nedeniyle 10.07.2015 tarihli iddianameyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan incelemeye konu mahkumiyet kararına ilişkin davanın açıldığı, 11.04.2015 tarihli başka bir eylemi nedeniyle de 02.06.2015 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan başka bir dava açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarih, 2015/99 esas, 2016/6 karar ile mahkumiyet kararı verildiği,

kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14.06.2016 tarih, 2016/1708 esas ve 2016/1864 karar sayılı ilamı düzeltilerek onandığı ve kesinleştiği, iki suç arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla; anılan iki dosyanın birlikte incelenip tüm deliller değerlendirilerek iki suçun “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi;

zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.