Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/1871 K.2020/2362

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Beraat eden ... tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de; sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.

Özbekistan uyruklu olan sanık hakkında dosya içerisinde bulunan Emniyet Genel Müdürlüğü’nün 17/07/2014 tarihli cevabi yazısında, Özbekistan İNTERPOL’ünden alınan bilgilere göre, sanığın 25/01/2001 tarihinde Özbekistan Ceza Kanunu’nun 97/2 maddesinden (kasten adam öldürme) suçlu bulunduğu ve 16 yıl hapis cezasına mahkum edildiği bildirilmiş ise de, anılan mahkûmiyete ilişkin karar örneği, kesinleşme ve varsa infaz tarihleri gibi bilgilerin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, TCK’nın 58/4. maddesi gereğince kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık,

uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümlerin tekerrüre esas olmadığına dair hükmü de gözetilerek, yukarıda belirtilen yabancı mahkemeye ait karar örneğinin, kesinleşme ve varsa infaz tarih bilgilerini de içerir şekilde Türkçe tercümesinin dosya arasına alınması sağlanarak,

ilamın 5237 sayılı TCK'nın 58/4. maddesi kapsamında tekerrüre esas ilamlardan olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.