KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2019/213 E., 2020/3167 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2020
- Mahkeme
- İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1.Mahkûmiyet; İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/04/2018 gün- 2018/30 esas ve 2018/194 sayılı kararı
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2.İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 28/09/2018gün-2018/1557 esas ve 2018/1992 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanığın, 18 yaşından küçük olan tanık ...’e uyuşturucu madde sattığının dosya kapsamına uygun olarak kabul edilmesi karşısında; temel hapis cezasının TCK'nın 188/3-son cümlesi gereğince 15 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında TCK’nın 188/4.maddesi gereğince cezada arttırım yapılırken (a)fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,
2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 28/09/2018 gün-2018/1557 esas ve 2018/1992 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
1- Hüküm fıkrasının 2 bendinde yer alan “TCK’nın 188/4” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “TCK’nın 188/4-a” ibaresinin yazılması,
2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde “ … hususlar ” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durum” ibaresinin yazılması,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2019/213, K. 2020/3167, 22 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama