Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/5704 K.2020/2631

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05.05.2010 tarih 2010/97 esas, 2010/540 karar sayılı kararı ile TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ayrıca aynı maddenin 1. fıkrası ve TCK’nın 62. maddesi uyarınca sonuç olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm kurulduğu,

aynı mahkeme tarafından 02.03.2011 tarihli ek karar ile de sanık hakkında verilen 10 ay müddetle hapis cezasını aynen infazına yer olmadığına ve verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının öncelikle infazının yapılmasını teminen dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildiği,

sözkonusu hükümlerin kesinleşmesinden sonra infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca kesinleşmiş olan cezanın aynen infazına karar verilmesi gerekirken, 16.04.2015 tarihinde yeniden hüküm kurularak sanığın 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkındaki 05.05.2010 tarihli mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle sanığın mahkûmiyetine ilişkin 16.04.2015 tarih - 2014/177 esas ve 2015/265 karar sayılı kararın, TCK'nın 191. maddesinin suç ve karar tarihinde yürürlükte olan 7. fıkrası uyarınca verilen aynen infaz kararı niteliğinde olması, kararın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. ve aynı Kanun'un 101. maddesinin 3. fıkrası uyarınca itiraz yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz mercince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 09.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.