Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/6009 K.2020/619

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın inceleme konusu 12.11.2011 tarihli eylemine ilişkin 25.11.2011 tarihinde düzenlenen iddianameyle hukuki kesinti gerçekleştikten sonra, 05.04.2012 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılan ve aynı mahkemenin 2012/436 Esas sayısına kayıtlı iken bu dava ile birleştirilmesine karar verilen dava ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, bu suç yönünden her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen 19.11.2013 tarihli uyarı yazısının, sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği 29.07.2013 tarihinde düzenlenen tanıtım formunda bildirdiği "Bağlarbaşı Mahallesi 431. Cadde No: 81/2 Keçiören-Ankara" adresi yerine mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olduğundan, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,