Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/613 K.2019/6389

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli 2018/160 esas ve 2018/194 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 01/03/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 20/03/2016 tarihli eylemi nedeniyle “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/05/2016 tarihli 2016/1435 soruşturma 2016/20 sayılı karar ile; beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verildiği, kararın 23/05/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ve infazı için 19/04/2017 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, yükümlülüklerine uygun davranması üzerine 07/06/2018 tarihinde infazın tamamlandığı,

3- Şüphelinin 08/02/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine, şüpheli hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16/03/2018 tarihli, 2018/26555 soruşturma, 2018/13589 esas ve 2018/1148 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine TCK’nın 188/3.maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli, 2018/160 esas ve 2018/194 sayılı kararı ile, sanığın eylemi kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olarak nitelendirilerek TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK’nın 191/8-a maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25/05/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ... hakkında Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/05/2016 tarihli ve 2016/1435 soruşturma, 2016/20 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin 08/02/2018 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/03/2018 tarihli ve 2018/26555 soruşturma, 2018/13589 esas,

2018/1148 sayılı iddianame ile açılan kamu davasına ilişkin yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/160 esas, 2018/194 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı hâlde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede,

5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesinde yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan daha önce Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/05/2016 tarihli ve 2016/1435 soruşturma,

2016/20 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, denetim yükümlülüklerine uygun davranılması sonucunda 07/06/2018 tarihi itibariyle infazının tamamlandığı, incelemeye konu dosyanın suç tarihinin 08/02/2018 olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içerisinde işlendiği cihetle,

sanığın 08/02/2018 tarihli eyleminin denetimli serbestlik kararının ihlâli niteliğinde olduğu ve ayrıca bir suç oluşturmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/160 esas, 2018/194 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-)Konunun Değerlendirilmesi:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı hâlde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bu tür kararların kanun yararına bozulması durumunda yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararlarda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyeceği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın 20/03/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/05/2016 tarihli beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 23/05/2016 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiği, sanığın bu kez 08/02/2018 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16/03/2018 tarihli iddianamesi ile İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesinde yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında, incelenen dosyada incelenen dosyanın suç tarihinin 08/02/2018 olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşıldığından sanığın 08/02/2018 tarihli eyleminin denetimli serbestlik kararının ihlali niteliğinde olduğu ve ayrıca bir suç oluşturmadığı gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/160 esas, 2018/194 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,