Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/686 K.2020/3168

2. a)İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanıklar ... ve ...’ın suça konu sentetik kannabinoid'i, TCK'nın 188/4.b maddesi uyarınca camiiye iki yüz metreden yakın mesafe içinde sattığı kabul edildiği halde, somut olayda uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun, TCK'nın 188/4-a ve 4.b bentlerinde düzenlenen birden fazla nitelikli halinin gerçekleştiği dikkate alınarak, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, , 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren, sanık ...’ın temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra olması nedeniyle, CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanıklar müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...’in temyiz dilekçelerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, ancak ilk kez tekerrüre esas alınan Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/410 esas ve 2014/188 sayılı kararına konu suçun işlendiği 23.06.2013 tarihinde sanığın 18 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 tarih, 2013/830 esas ve 2014/502 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere.

Anayasamızın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşıoy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup, hüküm; başlık, sorun, gerekçe ve sonuç (hüküm) bölümlerinden oluşmalıdır. "gerekçe" kısmında mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak,

niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmeli, "sonuç (hüküm)" kısmında ise CMK’nun 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı kanunun 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğu, TCK’nın 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre uygulanan kanun maddeleri ve hükmolunan ceza miktarı tereddüte yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerekirken ,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin temyize konu kararında sanık ... hakkında ilk derece mahkemesinin hükmünden uygulama koşulları bulunmayan TCK 188/5. maddesi uygulaması çıkarılırken sonuç cezada adli para cezası 45.000TL yerine 30.000TL olarak belirlenirken sonuç hapis cezasının gösterilmemesi,

3- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...’in temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1-Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının müsadereye ilişkinn kısmında “...ikinci kez” ibaresinin çıkarılarak yerine, “birinci kez” ibaresinin eklenmesi,

2- Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesinin hükmünden uygulama koşulları bulunmayan TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası hükümleri uyarınca cezasında artırım yapılmasına ilişkin 3 numaralı bendin hüküm fıkrasından çıkartılması ve yerine ,

a) "Koşulları oluşmadığından sanık hakkında tayin olunan cezada TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası hükümleri uyarınca artırım yapılmasına yer olmadığına," ve “sanığın netice olarak 15 yıl hapis ve 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibralerinin,

b) TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 5 numaralı bendinde yer alan "2250" ve " (2250X20) 45.000,00 TL " ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmaları ve yerlerine sırasıyla "1500 " ve "30000 TL " ibarelerinin eklenmesi,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerini eklenmesi suretiyle,,