Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/843 K.2019/7507

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-)Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 20.10.2017 tarih, 2017/651 esas ve 2017/888 karar sayılı temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 2-)Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde: Sanık ... hakkında hüküm bölümünde tekerrüre esas alınan mahkeme ilamının esas numarasının ''2012/140'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ...'in; mevcut dosya kapsamında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut delilin bulunmadığına, tanıkların beyanlarının atfı cürüm niteliğinde olduğuna ve gerçeği yansıtmadığına, sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, İlk Derece Mahkemesi kararının eksik inceleme sonucunda verildiğine, sanık ...'in;

atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, kullanıcı olduğuna, sanık ... müdafiinin; sanığın kullanıcı olduğuna, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırları içerisinde kaldığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'nun; kullanıcı olduğuna, sanık ... müdafiinin;

sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, TCK’nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına, tanıkların beyanlarının atfı cürüm niteliğinde olduğuna, sanık ... müdafiinin; tanık ...'in kolluk ifadesinin görgüye dayalı olmadığına, mahkemedeki ifadesinin ise dikkate alınmadığına, tesadüfen elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, sanığın teşhis edilmesinin sübut için yeterli olmadığına ilişkin temyiz istemlerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,