KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2019/99 E., 2020/3494 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2020
- Mahkeme
- GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1) Mahkûmiyet; Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarih 2018/97 esas ve 2018/369 karar sayılı Kararı
Karar Metni
421 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2) Araç müsaderesi3) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17/10/2018 tarih 2018/1285 esas ve 2018/1393 karar sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 7242 sayılı kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2) Tekerrüre esas alınması gereken ilamının Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/73 esas ve 2013/131 karar sayılı ilamı olması gerektiği halde, Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/73 esas 2013/131 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1) Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “...geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,
3) Hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin kısmındaki “ Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin” ibaresinin çıkartılmasına ve yerine “ Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin” ibaresinin eklenmesi,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2019/99, K. 2020/3494, 29 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama