Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2020/922 K.2020/3115

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Adana Bölge AdliyeMahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 17/10/2019 tarihli, 2019/2846 esas ve 2019/1761 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamından, sanık ...'ın, hakkında verilen "istinaf isteminin esastan reddine" ilişkin kararı süresinde temyiz etmesinin ardından, "hükmün onanmasına" yönelik herhangi bir talepte bulunmadığı, birlikte yargılandığı sanık ...'in, hakkında verilen "istinaf isteminin esastan reddine" ilişkin kararı temyiz etmeksizin, 01/11/2019 tarihli dilekçesi ile 'temyizden vazgeçmesi' üzerine, hükmün aynı tarihte kesinleştirildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki, "sanık ... hakkındaki hükmün, temyizden vazgeçme nedeni ile incelenmesine yer olmadığına" ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın temyiz dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1.