Davacı ..., ... Köyü 186 sayılı parselin kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğunu ileri sürerek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini, davalıların elatmalarının önlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline, davalıların elatmasının önelnmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi ile 15/06/1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, toplanan kanıtlara, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1939 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisinde bulunduğu, 1951 yılında ... tefrik çalışmasında makiye ayrıldığı, 1955 yılında 4753 Sayılı Yasaya göre tevzi tapusunun oluşturulup, 1968 yılında tapulamaca tesbit yapılıp tapu kaydının oluştuğu, 1988 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasında ise, 20873.42 m2 yüzölçümündeki bölümünün 2/B madde uyarlaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı,
53079.58 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise 2/B madde uygulamasına konu edilmeyerek 1939 yılında yapılan orman tahdidinde olduğu gibi orman sınırları içinde bırakıldığı, eğimin % 13 - 15 arasında bulunduğu, 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesinin karşı kavramından ... veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerler orman sayılacağı, bilimsel ve teknik olarak ta % 12’den fazla eğimli sahalar orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza makisi yani orman olduğunun kabulü gerekeceği,
bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasanın 1/son maddesine göre makiye ayrılmaları yasal olarak olanaklı olmadığı gibi 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde de ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, 22.03.1996 tarih ve
1993/5 - 1 sayılı İnançları Birleştirme Kararında özel yasa hükümlerine göre oluşturulan tapulara değer verileceği belirtilmişse de, anılan İnançları Birleştirme Kararının orman niteliğini koruyan makilik alanlara uygulama yeri bulunmadığı, 22.03.1996 tarih ve 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararı 5653 Sayılı Yasaya göre yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak makiye ayrılan ve özel yasalar gereğince oluşturulan tapulu yerlerde uygulanacağı,
Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesinin 14.10.1999 ... ve 1999/7693-9956 sayılı kararında muhafaza makilikleri orman rejimine tabi olacağından verilen tevzii tapularının hukuki geçerliliğinin bulunmadığı kabul edildiği gibi yine aynı dairenin 19.09.2001 ... ve 2001/8253-9337 sayılı kararı ile de eğimi % 12’den fazla olan makilik alanlar hakkında 5653 Sayılı Yasanın 43. maddesi hükmüne göre Bakanlar Kurulu Kararı olmasa dahi o yerin muhafaza makisi (Devlet Orman) sayılacağı, keza Hukuk Genel Kurulunun 25.11.2000 ... ve 2000/1663-1664 sayılı,
keza yine Hukuk Genel Kurulunun 14.03.2001 ... ve 2001/20-214/239 sayılı kararında da % 12’den fazla eğimli taşınmazların muhafaza makisi niteliğinde orman sayılacağı görüşü benimsendiği, açıklanan nedenlerle taşınmazın muhafaza makisi niteliğinde ve kesinleşen orman kadastro sınırları içinde iken, usulsüz yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak ... tefrik komisyonu tarafından yapılan işlem sonucunda oluşturulan tapu kaydının hukuki değerinin bulunmadığı gözetilerek,
yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 450.00.- YTL. vekalet ücretinin temyiz eden davalılar ... ve arkadaşlarından alınarak davacı ... Yönetimine verilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 07/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.