Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2006/15716 K.2006/16093

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve katılan Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Kuyumcu Köyü 315 ada 10 parsel sayılı 873,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden avlulu kargir ahır niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altına bulunan yerlerden olup, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Orman Yönetimi ise, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde bulunduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı Hazine ve katılan Orman Yönetiminin davasının reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve katılan Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 06.07.1970 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman madastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 06.06.1980 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması vardır.

1) Orman Yönetiminin temyiz itirazı bakımından;

Çekişmeli taşınmazın 06.07.1970 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman tahdidinde orman sınırları dışında bırakıldığına göre, katılan Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden olup, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar davalı ...'in taşınmazı önceden sadece kışın hayvanlarını barındırmak için saya olarak kullanıldığını, hayvanlarını satınca son 15 yıldır orada hububat ve bakla ekerek kullandığını, toplam zilyetliğinin 30-35 yıl olduğunu açıklamışlardır.

Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre, tescil konusu taşınmazın dava tarihinden geriye doğru davacı tarafından 20 yıldan fazla süreyle koşullarına uygun olarak tasarruf edilmesi gerekir.

Taşınmaz üzerinde kışın hayvanları barındırmak amacıyla saya olarak kullanım şeklinde sürdürülen zilyetlik ekonomik amacına uygun zilyetlik olarak kabul edilemez. Davacının hububat ve bakla ekerek kullandığı 15 yıllık zilyetlik süresi ise, kazandırıcı süreye ulaşmamaktadır. Bu nedenle, kazanma süresi ve koşullarının davacı yararına oluştuğundan söz

edilemeyeceğinden, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.