Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2006/8370 K.2006/12026

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.05.2004 tarih 1912-5265 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 157 ada 27 ile 32 parsellerin tesbitine esas alınan 346-347 tahrir nolu vergi kayıtları getirtilerek kapsamı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın eski tarihli belgelere dayalı olarak yapılacak araştırma sonucu öncesi belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü ve eğim durumu çelişkiye yer vermeyecek şekilde saptanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ..., ... İlçesi, Güneybudaklar Köyü 157 ada 28 parselin 29.06.2005 tarihli krokide (B) ile gösterilen 8420.82 m2'lik kısmının ifraz edilerek orman niteliği ile Hazine adına tesciline, davacının geri kalan kısım için açtığı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 2000 yılında 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

1) Davalı ...'ın taşınmazın krokide (B) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, bu bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı Hazinenin taşınmazın (A) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davalı taşınmazların tesbitine esas alınan 346 ve 347 tahrir nolu vergi kaydı değişebilir sınırlı olup, miktarından fazla olarak komşu 27, 29, 30, 31 ve 32 parsellere de uygulanıp kesinleştiği, zaten 347 tahrir nolu vergi kaydının fundalık cinsinde olduğu ve taşınmazın orman olarak tescile karar verilip, 1.nci benddeki nedenlerle onanan (B) bölümü de nazara alındığında taşınmazın (A) bölümünün 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklığı haline geldiği anlaşılmaktadır. Davalı taşınmaz kesinleşen orman sınırlandırma haritası ve tutanaklarına göre orman dışında kalan bir yer olup, paftasına göre ormaniçi boşluk haline gelmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre ormaniçi boşluklar orman sayılmasa da

orman bütünlüğünü bozması nedeniyle böyle bir yerde zilyetlikle kazanım önlenmiş ve tapuya tescilleri yasaklanmıştır. HGK'nun 13.10.1999 gün ve 1999/8-684 ve 10.11.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararlarında da benimsenen ilkeye göre dava konusu taşınmazın dört tarafı kadastrosu kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili olup, davalı tarafça herhangi bir geçerli müykiyet belgesine de dayanılmadığından 6831 Sayılı Yasanın 1 ve 17/2. maddesi karşısında taşınmazın açıklanan bu niteliği ve çevresi itibariyle ormaniçi açıklığı olup, özel mülke dönüştüğünde orman bütünlüğü bozulacağından kişiler adına özel mülk olarak tescil edilemez.

Davacı Hazinenin (A) bölümü hakkında da davasının kabulüne karar verilmesi ve parselin tümden orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, redde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.