Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2007/1900 K.2007/4278

Taraflar arasındaki orman kdastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.09.2004 ... 2004/3225-8539 sayılı bozma kararında özetle. "6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması nedeniyle Hazine adına tesbit edilen Göynükören Köyü 149 ada 55 parsel sayılı 2493 m2 yüzölçümlü taşınmazla ilgili mahkemece yapılan keşif sonucu hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğu, bu rapora göre hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu, bu nedenle yeniden keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı Hazine adına 2/B niteliğiyle tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) 149 ada 55 parsel sayılı taşınmazın (A) bölümü yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi tarafından yapılan uygulama ve araştırma sonucu alınan bilirkişi raporuna göre verilen kararda isabetsizlik bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA,

2) B bölümü yönünden ise;

Komşu 39, 56, 57 ve 58 parsellerin kişiler adına özel mülk olarak tesbitlerinin kesinleştiği, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen bölümün orman bütünlüğünü bozmadığı, bu kesimin 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki şartların gerçekleşmesi halinde davacı adına tescile karar verilebileceği düşünülmeden, bu bölümün miktarının azlığı, bölünerek kısmen tescilin mümkün olmadığı ve orman bütünlüğünü bozacağı gerekçe gösterilerek, mahkemece davanın tümünün reddine karar verilmiş olması usül ve yasaya uygun görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.