Davacı vekili, ... Köyünde 2005 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde çalışmalarında III nolu poligon ile orman niteliğini yitirdiğinden bahisle orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın halen orman vasfını taşıdığı ve orman niteliğini yitirmediğini belirterek orman tahdidi ve 2/B madde uygulamasına itiraz davası açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne 107 Nolu Orman Kadastro Komisyonunun III nolu 2/B parseli hakkındaki komisyon kararının iptaline, bu bölümün orman olarak tesbitine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından esas'a ve harca yönelik, davacı ... tarafından da harç ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Yörede 1953 yılında seri bazında yapılan orman kadastro çalışması ile 08/06/2005 tarihinde ilan edilerek dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastro aplikasyonu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
Dava altı aylık askı ilanı suresi içinde açılan orman tahdidi ve 2/B madde uygulamasına itiraz davası niteliğindedir.
Davacı ..., harç yatırmak suretiyle ilk altı aylık askı ilan süresi içinde orman tahdidi ve 2/B madde uygulamasına itiraz davası açmıştır.
6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinde; "...Kadastrosu yapılıp kesinleşen devlete ait ormanlar, tapu sicil müdürlüklerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın orman niteliği ile 2. maddeye göre orman sınırları dışına çıkarılan yerler hali hazır vasfı ile kaydında belirtme yapılarak Hazine adına tapuya tescil olunur." denilmektedir.
Kadastrosu yapılarak kesinleşen orman veya 2/B madde uygulamalarına konu olan alanların tapuya tescili işlemleri sırasında bu maddeye göre uygulama yapılacaktır. Orman tahdidi ve 2/B madde uygulamasına karşı altı aylık askı ilan süresi içinde açılacak itiraz davalarında harç alınmayacağı hususunda bir düzenleme bulunmadığından, bu nitelikteki davaların harç ödenmek sureti ile açılması doğrudur.
H.Y.U.Y.'nın 417.maddesi gereğince davanın kabulü halinde davacı tarafından yapılan yargılama harç ve giderlerinin aleyhine hüküm kurulan davalılara yükletilmesi gerekmektedir. Ancak, olayda davalılar Hazine ve Orman Bakanlığı Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı tarafa harç yükletilemeyeceği açıktır.
Mahkemece davanın kabulü yolunda hükmün kurulduğuna göre, davacı tarafından ödenen peşin harcın davacıya iade edilmesi ve davalı kurumlar aleyhine nisbi harç yükletilmemesi gerekmektedir. Ayrıca, davacı yararına 3402 Sayılı Yasanın 31/3. maddesindeki ilkeler gözönünde tutularak 200.00.- YTL. vekalet ücreti takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi ve davacının yatırmış olduğu peşin harcın kendisine iadesi yolunda hüküm kurulmamış olması doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm düzeltilerek
onanması uygun görülmüştür. Bu sebeplerle, hükmün 2 ve 4. fıkralarının hükümden tamamen çıkartılarak bunların yerine 2. fıkra olarak "Davacı tarafından yatırılan 40.20.- YTL. peşin harcın davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan 296.04.-YTL. yargılama giderinin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine" cümlesi yazılmak sureti ile düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 22/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.