Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2007/603 K.2007/2367

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 18 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Kütahya İli Dumlupınar İlçesi, Hamur Köyü, Çifte Yataklar mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde sınırları yazılı 15348.4 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı B... Tekin adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1975 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dava konusu taşınmaz, yörede 1975 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında paftasına orman yazılarak 766 sayılı Tapulama Yasasının 2. maddesi hükmüne göre tapulama harici bırakılmıştır.

Taşınmazın bulunduğu yerde 6831 Sayılı Orman Yasası hükümleri uyarınca halen orman kadastrosu çalışmaları yapılmadığı 1975 yılında yapılan genel kadastroda o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman olarak tesbit harici bırakıldığına göre, davalı taşınmazın orman kadastrosu yapılıp kesinleşeceği güne kadar orman olarak kabulü gerekir (H.G.K.nun 24/10/2001 tarih 2001/8-964, 2001/751 Ek ve 12/05/2004 tarih ve 2004/8-242, 2004/292 Ek.). Açıklanan nedenlerle, davalı taşınmaz halen orman sayıldığından, sürdürülen zilyetliğe değer verilmesi mümkün değildir. 3402 Sayılı Yasanın 18/2 maddesi gereğince, ormanlar zilyetlikle kazanılamaz. O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, usul ve yasaya aykırıdır.