Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2007/8033 K.2007/8579

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ... Köyü, ... mevkiinde uzun yıllardır davacıların zilyedliğinde bulunan taşınmazın yörede 10/06/2005- 10/12/2005 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastro sırasında orman sınırı içinde bırakıldığını belirterek, işlemin iptali ile taşınmazın orman sınırı dışına alınmasını istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 24/03/2006 tarihli krokide A1 (4033 m2) işaretli taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına, A2 ve B işaretli bölüme ilişkin davanın reddine, Orman Bakanlığı aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmiş, karar Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava altı aylık süre içinde açılan orman tahdidine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmaz 2005 yılında yapılıp itiraz needniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu sırasında ... Devlet Ormanı sınırları içinde bırakılmış olup, davacı ... olmadığını iddia etmektedir.

Hükme esas alınan uzman bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda taşınmazın fen bilirkişi raporunda A1 işaretli bölümünün açık alanda, A2 ve B işaretli bölümünün yeşil alanda kaldığı açıklanmışsa da Dairenin 11/07/2006 tarihli geri çevirme kararı üzerine dosyaya sunulan kadastro paftası ile çakıştırılmış memleket haritasında A1 bölümünün davası reddedilen A2 bölümünden hiç bir farkının bulunmadığı, her ikisinin memleket haritasında yeşil renkle işaretlenen bölümde kaldığı, eylemli durumda da her iki bölüm üzerinde aynı yaşta (12-15 yaş) pırnal meşesi bulunduğu, kuzeye doğru uzanan orman bütünlüğü içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, taşınmazın muris ...'ten kaldığı ve onun adına kayıtlı 10 tahrir numaralı vergi kaydı kapsamında olduğunu iddia etmekteyse de 07/03/2006 tarihli keşifte bilgilerine başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın uzun zamandır verimsiz olduğu için kullanılmadığını bildirmişlerdir. Vergi kaydı tek başına mülkiyet belgesi değildir, zilyedlikle birleşmedikçe hüküm ifade etmez.

Orman kadastrosuna itiraz hakkı taşınmazda hak sahibi olan kişiye ait olduğuna göre, somut olayda alınan beyanlara göre davacının hak sahipliği kabul edilemez. Taşınmaz yine geri çevirme üzerine getirtilen kadastro paftasında dahi parsel numarası almamış, 246 parselin kuzeyinde Devlet Ormanı olarak tesbit harici bırakılmıştır.

Bu durumda geçmişte ve halen orman olduğu anlaşılan A1 bölümü hakkında da A2 ve B bölümlerinde olduğu gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmesi nedeniyle A1 bölümü hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.