Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2009/15052 K.2009/17925

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yönetimi, birleşen dosyada ... beldesinde yapılan 2002 yılında yapılan 2859 sayılı yenileme kadastro çalışmalarına karşı askı ilan süresi içinde itiraz ederek 137 ada 1, 113 ada 2 ve 3, 129 ada 86, 129 ada 94 ve 95 parsellerin yörede yapılarak kesinleşen orman sınırları içinde kaldığını ileri sürmüştür.

Kadastro Mahkemesi 27.12.2002 tarih 2002/55-65 sayılı kararı ile yenileme çalışmasına yönelik davanın ispatlanamadığından reddine, çekişmeli parsellerin yenilemedeki gibi tapuya tescillerine, taşınmazların kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiası ile açtıkları davada ise mahkemenin görevsizliğine karar ..., hüküm temyiz edilmeden kesinleştiğinden dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.02.2007 tarih 2003/426-57 sayılı kararı ile dosyanın aynı mahkemenin 2005/61 sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Eldeki 2005/61 sayılı dosyada ise, davacı ... Yönetimi, çekişmeli 129 ada 86 ve 95 parsellerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 129 ada 86 parsel yönünden (tapu kaydında orman niteliği ile Hazine adına kayıtlı olması nedeni ile) karar verilmesine yer olmadığına, çekişmeli 129 ada 95 parselin (A) harfli 15.437.46 m2'lik bölümünün,129 ada 94 parselin 2867.52 m2'lik bölümünün, fenni bilirkişi krokisindeki paftada yol olarak bırakılan (C) harfli 1060.74 m2'lik bölümün tapu kayıtlarının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, çekişmeli 137 ada 1,113 ada 2 ve 3 parsellere yönelik davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı ...

Yönetimi tarafından çekişmeli 113 ada 2 ve 3 parsellere ilişkin olarak temyiz edilmektedir.

Dava kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiası ile açılan tapu kaydının iptali ve tescili niteliğindedir. Yörede 1985 yılında yapılan orman kadastro çalışması ile 1988 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli 129 ada 86 parsel sayılı (eski 1411 parsel) taşınmazın orman yönetiminin açmış olduğu orman tahditine itiraz davası sonucunda ...

Kadastro Mahkemesinin 22.02.1994 tarih 1993/129-23 sayılı ilamı ile davanın kabulü ile orman tahdit sınırları içine alınmasına karar verildiği ve bu ilam gereğince orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescil edildiği, çekişmeli 129 ada 95 parselin ise (eski 540 parsel) yine Orman Yönetiminin açmış olduğu orman tahditine itiraz davası sonucunda ...

Kadastro Mahkemesinin 18.10.1991 tarih 1989/73-302 sayılı ilamı ile eski 540 parselin (A) harfli 11.062 m2'lik bölümünün orman kadastro sınırları içine alındığı ve 540 parselin geriye kalan 29.363.99 m2'lik bölümünün ise, V nolu 2/B madde uygulamasına konu olan ve Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılan yerlerden olduğu, ancak 2859 sayılı yenileme kadastro çalışmalarında ...

Kadastro Mahkemesinin 18.10.1991 tarih 1989/73-302 sayılı ilamı ile orman sınırları içine alınan (A) harfli 11.062 m2'lik bölümü gösteren krokinin fenni bilirkişi tarafından uygulanması ile 129 ada 95 parselin (A) harfli 15437.46 m2'lik bölümünü, çekişmeli 129 ada 94 parselin (B) harfli 2867.52 m2'lik bölümünü ve kadastro paftasında bu taşınmazlar arasında yol olarak bırakılan (C) harfli 1060.74 m2'lik bölümü kapsadığının belirlendiği,

ayrıca 1988 yılında ilan edilen orman kadastro çalışmasında sözkonusu mahkeme kararı gözönüne alınarak bu bölümlerin orman kadastro sınırları içine alındığı ve orman sayılan yerlerden oldukları, çekişmeli 137 ada 1 parsel sayılı (eski 921 parsel) taşınmazın kesinleşen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları dışında bırakıldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu saptanmıştır.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli 113 ada 2 ve 3 parsellerin bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek hükmü temyiz etmektedir. Mahkemece, bu taşınmazlar ile ilgili olarak kurulan hüküm doğru değildir Şöyle ki. Uzman Orman Bilirkişi ... ...

27.4.2006 tarihli raporunda çekişmeli 113 ada 2 ve3 parsel sayılı taşınmazların (eski 1375 ve 1376 parsel) tamamının II nolu 2/B alanı içinde kaldığı ve hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını belirterek taşınmazların konumunu orman tahdit haritası üzerinde göstermiştir.

Ancak; gerek uzman bilirkişinin rapor ekindeki krokisinden gerekse Orman Yönetimi tarafından dosya içine gönderilen ve çekişmeli taşınmazları gösteren orman tahdit haritasından çekişmeli 113 ada 2 ve 3 parsellerin güney yönden bir bölümünün Karaburun I Nolu Devlet Ormanının içinde olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; dosyanın uzman fenni bilirkişi ile orman bilirkişilere verilerek çekişmeli 113 ada 2 ve 3 parsellerin güneyden kesinleşen orman tahditi içinde kalan bölümünün yüzölçümünün belirlenmesi istenmeli, buna ilişkin düzenlenecek rapor ve kroki düzenlettirilerek kesinleşen orman sınırları içinde kalan bölümlere yönelik olarak davacı ...

Yönetiminin açmış olduğu davanın kabulüne ve bu bölümler yönünden tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Bundan ayrı olarak; çekişmeli 129 ada 95 parselin güneyinde bulunan (C) harfli 1060.74 m2'lik bölüm kadastro paftasında yol olarak bırakılmış olup, tapuda kayıtlı olmayan ve kadastro tespit tutanağı dahi düzenlenmeyen yer ile ilgili olarak mahkemece bu bölümle ilgili olarak "tapu kaydının iptaline" denilmesi doğru olmayıp, mahkemece (C) harfli 1060.74 m2'lik bölümün 129 ada 95 parsel içindeki (A) harfli 15.437.46 m2'lik bölüme eklenmek sureti ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline şeklinde hüküm kurulması gerekirken açıklanan şekilde kurulan hüküm de doğru değildir.