Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk dairesinin 07/07/2005 gün ve 2005/4827-9248 sayılı bozma kararında özetle.
"Çekişmeli Yenimuhacir Köyü 145 ada 1 parsel (Eski 4681 parsel- 23.511 m2) hakkında kadastro mahkemesinde açılan davada pafta yenileme çalışmalarında teknik hata bulunmadığı belirlenerek görevsizlik kararı ile dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine aktarıldığı, Asliye Hukuk Mahkemesince davanın dinlenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, oysa Asliye Hukuk Mahkemesince işin esasına girilmesi, orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve buna göre orman araştırması yapılması" gereğine değinilmiştir.
Asliye Hukuk Mahkemesince bozma kararına uyulduktan sonra davanın 2859 Sayılı Yasaya göre yapılan pafta yenileme işlemine ilişkin olması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kadastro mahkemesince de aynı şekilde görevsizlik kararı verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1982 yılında genel arazi kadastrosu ile 2000 yılında pafta yenileme çalışması yapılmıştır. 1973 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1980 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına göre davanın yenileme kadastrosuna itiraz niteliğinde olmayıp, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olduğuna yani mülkiyete ilişkin bulunduğu, bu konunun dairenin 2005/4827 ve ondan önceki 2002/7772 sayılı bozma kararlarında ayrıntılı olarak açıklandığı, bozma kararına uyulmakla taraflar lehine usulü kazanılmış hak oluşacağı ve sonuç olarak uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemenin görevli olduğu gözönünde bulundurularak Kadastro Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak 19.09.1966 tarih 9/9 sayılı İ.B.K. gereğince yargılama giderlerinin görevsiz mahkemede hüküm altına alınması gerekirken, yazılı olduğu şekilde görevli mahkemece hesaplanmasına karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 4. paragrafının hükümden
çıkartılarak bunun yerine " Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 3402 Sayılı Yasanın 31. Maddesine göre 200.00.- TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 03.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.