Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2010/645 K.2010/1174

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... , ... (), ..., ..., ... , ..., ... mirasçıları ... , ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı gerçek kişilerin duruşma isteminin yeterli pul eklenmediğinden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yönetimi, 30.01.2008 tarihli dilekçesiyle, tapuda davalılar adlarına kayıtlı olan Seferihisar İlçesi, ...

Mahallesi 79 ada 2 sayılı parselin yörede 36 Numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan ve 28.10.1987 ila 28.04.1988 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırıldığını, yolsuz tescil niteliğindeki davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini, davalıların el atmalarının önlenmesini istemiştir.

Mahkemece, harita mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 04.06.2009 tarihli rapor ve krokide A-1 ve A-2 ile gösterilen 2745,41 m2 ve 730,02 m2 yüzölçmündeki taşınmaz bölümlerinin orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı, 15076,57 m2 bölümün ise orman içi açıklığı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın KABULÜNE, çekişmeli parselin tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuay tesciline, davalıların el atmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... , ... (...), ..., ..., ... , ..., ... mirasçıları ... , ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Seferihisar ... Köyü ... mevkii 79 ada 2 parsel sayılı 18552 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle Mayıs 1978 tarih ve 48 sıra nolu TK ve 778 yazım numaralı vergi kaydı esas alınarak, ... , ... , ..., ... , ... , ... , ..., ...

Zehra Orşahin adına 24.08.1992 tarihinde tesbiti 05.03.1984 ila 07.05.1984 tarihinde yapılan ilan sonunda itirazsız kesinleşip tapuya kayıt edilmiş, Orman Yönetimi tarafından 13.02.1985 tarihinde taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu savıyla açılan davanın, 1980 yılında yapılıp 1981 yılında kesinleşin orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.05.1986 tarih ve 1985/46-80 sayılı kararı, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 01.02.1988 gün ve 1987/5501-647 sayılı kararı ile onanıp,

karar düzeltme isteminin de aynı dairenin 07.04.1988 gün ve 1988/3122-2850 sayılı kararır ile red edildikten sonra kesinleşmiştir.

1- Kesinleşmiş orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritalar ile kadastro paftasının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, 9 Numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yörede 1981 yılında ilk defa yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı halde, 36 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yörede 1987 yılında yapılıp 28.10.1987 ila 28.04.1987 tarihinde ilan edilen, 2896 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Maddesi gereğince her hangi bir nedenle, orman tahditi dışında kalmış ormanların kadastrosunda çekişmeli parselin harita mühendisi 2010/645 - 1174

bilirkişi tarafından düzenlenen 04.06.2009 tarihli fen bilirkişi krokisinde (A1) işaretli 2745,41 m2 ve (A2) işaretli 730 m2 bölümlerin orman olarak sınırlandırıldığı, taşınmazın diğer bölümlerinin orman sınırları dışında bırakıldığı belirlenip, bu işlemlerin itirazsız kesinleştiği, davalı tarafın başvurabileceği bir yasa yolunun kalmadığı,

her ne kadar, çekişmeli parselin davalı gerçek kişi adına tesbiti davalı kesinleşmşi ve Orman Yönetimi tarafından parselin tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.05.1986 gün ve 1985/46-80 sayılı kararının Yargıtay 14. Hukuk Dairesince onandıktan sonra kesinleşmişse de, bu kararda 1981 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı bilirkişi raporunun esas alındığı,

oysa daha sonra yürürlüğe giren 2896 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma yetkisi ile görevlendirilen orman kadastro komisyonunca orman olarak sınırlandırıldığı ve bu işlemin kesinleştiği, dava nedenleri farklı olduğundan sözü edilen mahkeme kararının H.Y.U.Y.nın 237 maddesi anlamında kesin hüküm oluşturmadığı gözetilerek, çekişmeli parselin (A1) işaretli 2745,41 m2 ve (A2) işaretli 730 m2 yüzölçümündeki bölümlerine ilişkin davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından,

davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddiyle bu bölümlere ilişkin hükmün onanması gerekmiştir.

2- Davalı gerçek kişilerin çekişmeli parselin bilirkişi krokisinde (A1) gösterilen 2745,41 m2 ve (A2) ile gösterilen 730 m2 yüzölçümündeki bölümlerin dışında kalan 15076,57 m2 bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışındaysa da orman içi açıklığı olduğu gerekçesiyle bu bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmişse de, Orman Yönetimi tarafından çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde olduğu iddia edilen bölümleri için dava açıldığı, mahkemenin dava ile bağlı olduğu, ondan başkasına yada davadan çoğuna karar veremeyeceği, orman içi açıklığı olduğu belirlenen bölüm için açılmış bir dava bulunmadığı, Orman Yönetimince ya da Hazine tarafından bu bölümün orman içi açıklığı olduğu savıyla her zaman dava açılabileceği gözetilerek,

79 ada 2 sayılı parselin dava konusu edilen (A1) işaretli 2745,41 m2 ve (A2) işaretli 730 m2 bölümleri dışında kalan 15076,57 m2 bölümüne ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dava aşılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.