Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 22.02.2007 gün ve 2007/215-2200 sayılı bozma kararında. “Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; ... Kadastro Mahkemesinin 1996/5-1997/37 sayılı kararı ile çekişmeli taşınmaz, Hazine adına tescil edilmiştir. Anılan davada davacı ... taraf olmadığından temyize konu dosya yönünden H.Y.U.Y.’nın 237. maddesi anlamında kesin hüküm oluşmamakta ise de güçlü delil oluşturur.
Çekişmeli taşınmazın hiç kimsenin zilyetliğinde bulunmadığı, Hazineye ait yerlerden olduğu Kadastro Mahkemesinin 1996/5-1997/37 sayılı dava dosyasında dinlenen üç kişiden oluşan yerel bilirkişi kurulunun anlatımları, davacı ... ... ve davalı ... ...’un beyanları ile belirlenmiştir. Her ne kadar Kadastro Mahkemesinin davacısı ... ... ile taşınmazın tespit maliki ... ....
Kadastro Mahkemesindeki beyanlarının çekişmeli taşınmazın hiç kimse tarafından kullanılmayan tarıma elverişsiz bölümüne ilişkin olduğunu davalı yerin davacının zilyetliğinde bulunduğunu bildirmişler ise de bu anlatımlar hayatın olağan akışına uygun değildir. Kadastro Mahkemesinde alınan birbiriyle örtüşen imzalı beyanlar ve yeminli anlatımlar karşısında, temyize konu dosyada dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarına değer verilemez.
Bu nedenlerle; açılan davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.