... ve arkadaşları, 31.08.2009 tarihli dilekçeleriyle ... Köyü 1013(1612) sayılı parselin kayıt ve belgelerinin 766 Sayılı Yasanın 46/2 maddesi gereğince tapu kütüğüne olduğu gibi orman niteliğiyle aktarılmasına ilişkin Tapulama Mahkemesinin 09.04.1982 gün ve 1981/75 Esas ve 1982/30 karar sayılı kararının kesinleşmesiyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt edildiği,
bu karardan önce taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğuna ilişkin Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/132 Esas 1960/723 Karar sayılı kararının bulunduğunu 25.08.2009 tarihinde öğrendiklerini, kesinleşmiş bu mahkeme kararı gözetilmeden verilen ve kesinleşen kararın H.Y.U.Y.nın 445 ve devamı maddeleri gereğince yargılamının yenilenmesi yoluyla kaldırılmasını ve taşınmazın adların tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece, daha önce de aynı mahkeme kararına dayanılarak, memiş mirasçıları tarafından yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunulduğu, mahkemenin 01.07.1999 gün ve 1996/310-159 sayılı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşen kararının, H.Y.U.Y.'nın 237. maddesi anlamında kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükümistem sahipleri ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, kesinleşen mahkeme kararının yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılmasına ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 Sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp, ekip çalışmaları 23.4.1977, komisyonun itirazların incelenmesine ilişkin çalışmaları da 13.4.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve Yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin H.Y.U.Y.nın 445 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak düzenlendiği, bu sebepler dışında ... nedenler yaratılamayacağı, davac tarafın kesinleşen tapulama mahkemesi karanıdan önce mevcut olan ve yararlarına kesin hüküm oluşturduğunu iddia ettikleri Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.1960 tarih ve 1960/132-1960/723 sayılı kararından 25.08.2009 tarihinde haberdar olduklarını iddia ederek dava açmışlarsa da,
Tapulama Mahkemesinin yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılmasını istedikleri 09.04.1982 gün ve 1981/75-1982/30 sayılı kararında tartışıldığı gibi, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanmasından sonra, onama kararının karar düzelteme yoluyla kaldırılması istenirken yine aynı karara dayanıldığı, bu nedenle bu karadan 25.08.2009 günü haberdar oldukları yönündeki iddialarına değer verilemeyeceği, haberdar olduktan sonra,
yargılamanın yenilenmesini istedikleri 15.12.2009 tarihinde hem Tapulama Yasası hem de 3402 Sayılı Yasada öngörülen tüm hak düşürücü sürelerin geçtiği, kaldı ki, İstem Sahibi Memiş Hudut mirasçıları ... ve diğerlerinin aynı savla, çekişmeli 1013 parselden ifraz edilen 1612 sayılı parselin orman niteliğiyle tapulama dışı bırakılmasına ilişkin Tapulama Mahkemesinin 09.04.1982 gün ve 1981/75-1982/30 sayılı kararının yagılamanın yenilenmese yoluyla kaldırılması isteminin reddine ilişkin, Kadastro Mahkemesinin 01.07.1999 gün ve 1996/310-159 sayılı kararının Yargıtay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği,
bu kararın istem sahibi davacılar ile Hazine ve Orman Yönetimi arasında, yargılamanın yenilenmesi koşullarının oluşmadığı konusunda kesin hüküm oluşturduğu gözetilerek yargılamanın yenilenmesi isteminin REDDİNE karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, istem sahiplerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 15/07/2010 günü oybirliği ile karar verildi.