1972 yılında yapılan kadastro sırasında ... 82 parsel sayılı 24.125,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Eylül 1971 tarih 15 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak kargir ev, çiçeklik ve tarla niteliği ile ... adına tespit edilmiş, Orman Yönetimi ve ...’nın itirazları kadastro komisyonunca reddedilerek tespit kesinleşmiştir. Daha sonra imar uygulaması sonucu 6500 ve dava dışı parsellere ifraz edilmiştir.
6500 parsel sayılı 172,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, arsa niteliği ile davalı ... adına tapuda kayıtlıdır. Davacı Hazine, 6500 parsel sayılı taşınmazın 3116 tahdit haritası içinde iken 3302 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı, bu sebeple tapu kaydının iptal edilerek hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün tahdit içinde iken 1744 sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkarıldığı, (B) ile işaretlenen kesiminin ise tahdit dışında kaldığı, dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsadığı, tapulu yerlerin 1744 sayılı Yasa uyarınca tapu sahiplerine iade edileceği gerekçesi ile hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hükmün davacı Hazine tarafından temyizi üzerine Dairece bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 01.07.2009 gün 2009/8851-11076 sayılı bozma kararında özetle: “Çekişmeli taşınmazın orman fen ve ziraat bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 84,94 m2 yüzölçümlü bölümünün 1943 yılında yapılıp kesinleşen ve tapuya tescil edilen Tepekoru Devlet Ormanı sınırları içinde bulunduğu, daha sonra 17.04.1981 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 1744 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve eski tarihli hava fotoğrafları ile memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda gözüktüğünün anlaşıldığı,
dava konusu taşınmazın (A) ile işaretlenen bölümünün, 1943 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde kalmakla, dayanak tapu kaydının yasal değerini yitirdiği, kamu malı olan orman niteliğindeki taşınmazlar hakkında, özel mülklerin bağlı olduğu yasa hükümlerinin uygulanamayacağı, bu nedenle, aslında orman olan taşınmazı tapu kaydı ile satın alan kişinin, 4721 sayılı Medeni Yasanın 1023. kurallarından yararlanamayacağı, bu nedenle, tapu kaydının geçerli bir hukuki sebebe dayanılarak oluşturulmadığından yasanın koruyuculuğu altında bir kayıt olarak değerlendirilmeyeceği,
davalının tutunduğu tapu kaydı orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten önce oluşturulmuş ise de, dava konusu taşınmazın öncesi orman olmaması nedeniyle 1744 sayılı Yasanın 2/2 maddesi hükmü gereğince orman sınırının düzeltilmesi sonucu orman sınırı dışına çıkarılmayıp aynı yasanın 2/1. maddesi
hükmüne göre öncesi orman olduğu; ancak, orman niteliğini kaybettiğinden orman rejimi dışına çıkartıldığından yine bu taşınmazın orman sınırları içine alınmasından önce oluşturulan bir tapu kaydı bulunsa dahi, özel mülkiyete konu olmayan ve asıl niteliği orman olan taşınmaz için oluşturulan tapu kaydının yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu ve sahibine hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağından bu tür kayıtlara 1744 sayılı Yasa uygulamasında yine değer verilemeyeceği gözetilerek,
davacı Hazine tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın (A) ile işaretlenen 84,94 m2 yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptal edilerek arsa niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne dava konusu taşınmazın (A) ile işaretlenen 84,94 m2 yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptal edilerek arsa niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1943 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 17.04.1981 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması vardır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.