Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2011/14135 K.2012/2480

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... köyü 109 ada 37 parsel sayılı 77048 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, davalılar lehine zilyetlik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, birleşen davacılar taşınmazın tamamının kendilerine ait olduğu iddasıyla dava açmıştır. Mahkemece gerçek kişilerin davasının feragat nedeniyle, Hazinenin davasının ispatlanamadığından reddine, 109 ada 37 parselin tespit gibi teciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki. 15.05.2011 günlü mahkeme gözleminde taşınmazın halen çayırlık niteliğinde olduğu, sınırdaki ormanla (38 parsel) ayırıcı bir unsurun bulunmadığı, taşınmazda ve çevresinde çok sayıda meşe ve alıç ağacı bulunduğu açıklanmıştır.

Uzman orman bilirkişi 1957 tarihli memleket haritasına göre taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklamışsa da, tespit tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin belirlenmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının bu resmi belgelerle denetlenmediği, taşınmazda bulunan ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranının da ziraat uzmanı bilirkişi vasıtasıyla belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, eski tarihli ve tesbit tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğrafları varsa amenajman planları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında kalan Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu

saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K..

14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, çevresi incelenmeli; taşınmazda bulunan ağaçların yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı; bitişikteki orman parseli ile aynı özellikte ve devamı niteliğinde olup olmadıkları ziraat uzmanı vasıtasıyla saptanmalı;

batıda ... sonra gelen taşınmazları gösteren kenarlaştırılmış pafta getirtilerek bu yöndeki komşu parseller tespit edildikten sonra, bu komşu parsellere ait kadastro tespit tutanakları varsa dayanağı kayıt ve belgeler getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak nitelendirdikleri belirlenmeli, komşu parsellerin durumuna göre çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi anlamında orman içi açıklık olup olmadığı değerlendirilmeli, orman veya orman içi açıklık değilse, zilyedlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı,

sadece hayvan otlatmak suretiyle sürdürülecek zilyedliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı düşünülmeli, bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.