Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, .... Beldesi, 3073 parsel sayılı 3116,76 m² yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve davacı gerçek kişi lehine kullanım şerhi ile birlikte “taşınmazın A=1602,56 m²’lik kısmı eylemli orman haline dönüşmüştür” şeklinde şerh verilerek, Hazine adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir.
Davacı gerçek kişi vekili, beyanlar hanesindeki “eylemli orman” şerhinin kaldırılması ve beyanlar hanesine müvekkilinin hatalı olarak “Ersayın” olarak yazılan soyadının, “....” olarak düzeltilmesi istemleriyle dava açmıştır.
Mahkemece, davanın vazgeçme nedeniyle reddine ve dava konusu .... Beldesi, 3073 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın kadastro paftasında (3073-zeytinlik) ile gösterilen 1514,20 m² yüzölçümündeki bölümünün zeytinlik vasfı ve 3073 parsel sayısıyla tesbit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ve tutanağın beyanlar hanesine “parsel ....oğlu 1961 doğumlu ...’ın kullanımındadır” şeklinde kullanıcı şerhi verilmesine, kadastro tesbit tutanağında eylemli orman olarak tesbit gören ve kadastro paftasında (3073-A) ile gösterilen 1602,56 m² yüzölçümündeki bölümün son parsel sayısı ve orman vasfıyla kullanıcı şerhi yazılmaksızın tesbit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 28.05.1945 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1744 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 03.03.1978 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 16.12.1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece, davacı gerçek kişinin davasının reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hâkim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (H.M.K. madde 26/l) ve iki taraftan birinin talebi olmaksızın re'sen bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK.md.24/l). Ayrıca kural olarak hukukî yarar dava
koşulu olduğu gibi hiç kimsenin kendi aleyhine hukuksal sonuç doğuracak biçimde dava açmasına olanak yoktur. Aksinin kabulü hayatın olağan akışına, hukukun temel kurallarına aykırıdır.
Somut olayda, tutanağın beyanlar hanesinde yer alan “eylemli orman şerhinin” silinmesi ve beyanlar hanesinde kullanıcı olarak yer alan gerçek kişinin soyadının düzeltilmesi istemleriyle dava açan davacı gerçek kişinin davası reddedildiğine ve Hazine veya Orman Yönetimi tarafından taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla veya kullanım şerhinin iptali istemiyle açılan bir dava da olmadığına göre, taşınmazın tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, H.M.K'nun 24 ve 26. maddelerine aykırı bir şekilde, reddedilen davada taşınmaz re’sen kararla ifraz edilip bir kısmı orman vasfıyla, diğer kısmı ise,
dava kabul edilmiş gibi soyadı düzeltilerek davacı kişi lehine kullanım şerhi verilerek tescile karar verilmesi isabetsizdir. Ancak, belirtilen bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının, “B” bendi ile “B” bendinin (a ve b) alt bendleri hükümden tamamen çıkartılarak, yerine “Dava konusu Muğla İli, Fethiye İlçesi, Göcek Beldesi, 3073 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbiti gibi tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 11/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.