Davacı ... Yönetimi, ..... Kasabası 272 parsel sayılı 115.480 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, mera komisyonunca mera olarak tahsis edildiğini, taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek mera kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, kanunî hasım olan Hazinenin davada yer almaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/11/2011 gün ve 2011/8446 E. -12365 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay kararında özetle; "Mahkemece, kanunî hasım olan Hazinenin davada yer almaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, meraya ilişkin davalarda Hazine ile meranın bulunduğu köy ya da belediyenin kanunî hasım olduğu, görülmekte olan davada husumetin meranın bulunduğu Belediye Başkanlığı ile Hazine yerine hatalı olarak Çanakkale Valiliğine yöneltildiği, ancak; kanunî hasım olan Belediye Başkanlığı davada yer aldığına göre Hazine de davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. " denilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, 272 parselde kayıtlı taşınmazın mera vasfı ile Mahmudiye Belediye'sine tahsisine ilişkin Çanakkale İl Tarım Müdürlüğü Mera Tahsis Komisyonunun 09/02/2007 tarih ve 2007/6 K. sayılı kararının iptali ile bu taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından taşınmazın kadim mera olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın mera kaydının iptal ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 20/12/1971 - 19/01/1972 tarihinde ilân edilen arazi kadastrosu ve 29/05/1986 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B çalışması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.