Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/14785 K.2013/3902

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yönetimi, Karaoyumca Köyü 705 parsel sayılı taşınmazın yörede ilk kez yapılan ve 20.10.1998 - 20.04.1999 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece; davanın, kadastro mahkemesinin 1999/126 E. - 2000/42 K. sayılı kesin hüküm kapsamında kalması nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın, taraflar arasında görülüp sonuçlanan, Samsun Kadastro Mahkemesinin 1999/126 - 2000/42 sayılı orman sınırlamasına itiraz davası sonucu verilen kesin hüküm kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür.

Şöyle ki; orman sınırlamasına itiraz davasına konu olan yer, tahdit dışında bırakılan ve taşınmazın batısında kalan kısım olup, görülen dava sonucu bu kısım parselden ifraz edilerek, orman niteliği ile tapuya tescil edilmiştir. Temyize konu dosyada ise; dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescile ilişkindir. Yani, dava sebebi farklı olduğu gibi, dava edilen bölüm de aynı değildir.

Bu durumda, mahkemece taşınmaz başında fen ve orman bilirkişi ile keşif yapılarak, taşınmazın kesinleşmiş tahdit hattı içinde kalan kısımları tesbit edilerek, bu kısımların tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.