1963 yılında yapılan kadastro sırasında Gölmarmara İlçesi, Karakuyu Mevkii 1271 parsel sayılı 249 hektar 8.750 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden mera niteliği ile ... adına tespit edilmiştir.
Yörede 2005 yılında yapılan orman kadastrosunda 1271 parselden ifrazen oluşan 5360 ve 6317 sayılı parseller orman sınırı dışında bırakılmış, davacı ... Yönetimi bu parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu, orman sınırları içine alınması ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilleri istemiyle ayrı ayrı açtığı davalar birleştirilmiş, Hazine çekişmeli taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle davaya katılmıştır.
Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların fen bilirkişi raporunda (A) işaretli bölümlerinin üzerindeki orman ağaçlarının Gölmarmara Belediyesi ve İl Özel İdare Müdürlüğü tarafından emekle dikildiği gerekçesi ile 5360 sayılı parselin (A) işaretli 279.772 m2 yüzölçümlü kesiminin özel orman niteliği ile geriye kalan 20.228 m2 yüzölçümlü bölümünün mera niteliği ile Manisa İli Tüzel Kişiliği adına, 6317 sayılı parselin (A) işaretli 462.994 m2 yüzölçümlü bölümünün özel orman niteliği ile geriye kalan 1.735.756 m2 yüzölçümlü kesiminin mera niteliği ile Gölmarmara Belediyesi adına tapuya tescillerine karar verilmiş,
hüküm Orman Yönetimi ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.06.2009 gün ve 15621-1841 sayılı kararıyla bozulmuştur.
Bozma kararında özetle; "Daha önce Orman Yönetimi ile ... arasında Danıştay’da görülen dava sonucu verilen kararda Hazine taraf olmadığından Hazine yönünden kesin hükmün söz konusu olmayacağı, Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26.maddesinin 1.fıkrasının j bendi ile 2. fıkrası , 3402 sayılı Kanunun 16/C, 18. ve M.Y. 715 maddeleri gereğince çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki orman sayılan yerlerden olmaları nedeniyle, özel mülkiyete konu olamayacakları gözetilerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği, kabule göre de davalı kurumlar adına kayıtlı olan parsellerin yeniden bu kurumlar adına tesciline karar verilmesinin doğru olmadığı" açıklanmıştır.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, 5360 ve 6317 parsellerin orman sınırlama haritası içine alınmasına karar verilmiş, hüküm İl Özel İdaresi ve Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle bu kez dairenin 28.02.2011 gün ve 15621-1841 sayılı kararıyla ONANMIŞ, karar düzeltme istemi de reddedilmekle hüküm kesinleşmiştir.
Kararın kesinleşmesinin ardından Orman Yönetimi 18.05.2012 günlü dilekçesiyle, "taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline" cümlesi eklenmek suretiyle hükmün tavzihini istemiş, mahkemece 29.08.2012 günlü ek kararla tescil kararı verilmesinin hükmün tamamının değişmesi sonucunu doğuracağı gerekçesiyle talep reddedilmiş, ek karar Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tavzih istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 25.04.2005 tarihinde ilân edilmiş ve temyize konu dava nedeniyle kesinleşmemiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve H.M.K.'nun 305/1. maddesinde yazılı bulunan tavzih koşullarının oluşmadığı, 305/2. maddesine göre hükmü değiştirir şekilde tavzih kararı verilemeyeceği ve orman kadastrosuna itiraz davasında mahkemenin tescil kararı veremeyeceği gözönünde bulundurularak, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.