Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/15036 K.2013/4630

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yörede 1974 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda dava konusu taşınmaz, 791 parsel numarası ile sınırlandırılmıştır. Halen davalı adına tapuda kayıtlı bulunan çekişmeli Bozören Köyü 791 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 6831 sayılı Kanun gereğince yapılıp 2009 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile taşınmaz orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Daha sonra 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında taşınmaz için tutanak tutulmayarak Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tasarruf Dairesi Başkanlığının 04.08.2009 tarih ve 2009/15 sayılı genelgesi uyarınca, tapusunun beyanlar hanesine “taşınmazın 1899 m²'lik bölümü Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan sahada kalmaktadır” şeklinde şerh verilmiştir.

Davacı ...

Yönetimi, kadastro mahkemesine verdiği dilekçede, davalı adına kayıtlı dava konusu Bozören Köyü 791 parsel sayılı taşınmazda 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmasının askı ilânına çıkarıldığını bildirerek, dava konusu taşınmazın Orman Kadastro Komisyon Başkanlığı tarafından yapılan eylemli orman tesbit çalışmalarında kısmen eylemli orman olduğunun tesbit edildiği, taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü ve eğimi itibariyle eylemli orman olduğu iddiasıyla kadastro tesbitinin iptaline, taşınmazın kısmen orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Kadastro mahkemesince, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Dairenin 30/01/2012 tarih 2012/819-540 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiş, dosya görevsizlikle kendisine gelen sulh hukuk mahkemesince davanın kabulüne, Bozören Köyü 791 parselin krokide (A) harfi ile gösterilen 1899,39 m²'lik kısmın tapusunun kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ...

Yönetimi vekili tarafınca temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılarak 29.12.2008 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2/B uygulaması birlikte yapılarak 29.12.2008 tarihinde ilân edilip kesinleşmiştir. Temyiz incelemesine konu, 791 parselin krokide (A) ile gösterilen kısmının, kesinleşen 2/B sınırları içinde kaldığı orman ve fen bilirkişi raporları ile sabit olmuştur. 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması ile öncesi orman olan yerler, Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığından ve 2/B uygulamasının kesinleşmesi ile mülkiyet Hazineye geçtiğinden, bu durumda pasif husumet Hazineye de yöneltilmelidir. Hazine, davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bu parsel hakkında Hazine tarafından açılmış başka bir dava var ise; bu dava ile birleştirilmeli, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesinin “Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesinin “Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,

henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, davalı aleyhine yargılama giderleri ve avuaktlık ücretine hükmedilmesi ve HMK'nun 333. maddesi uyarınca gider avansından kullanılmayan kısmın iadesine hükmedilmemesi de doğru değildir.