Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/1524 K.2012/2523

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/12/2004 gün ve 2004/7465-12793 sayılı bozma kararında özetle.

“Mahkemece 1975 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon işlemine ilişkin haritanın uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin kesinleşen orman sınırları dışında bulunduğunun belirlendiği, Hazine ile ... mirasçısı ... arasında görülen dava sonunda kadastro mahkemesinin kesinleşen kararı ile ... mirasçıları adına tesciline karar verildiği gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının reddine ve taşınmazın ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

Ne var ki; dava ... mirasçılarına yaygınlaştırılmadan adlarına tescil kararı verilemez. Kadastro mahkemesinin 21.07.1987 gün ve 1985/205-195 sayılı kararı taraf olmayan Orman Yönetimini açısından bağlacı değildir.

Diğer taraftan, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi krokisi 1948 yılında yapılan orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı olmayıp, uygulaması yapılan 1975 yılında yapılan orman kadastrosunun aplikasyonuna ilişkin çalışma ile oluşturulan harita ile 1948 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosuna ilişkin harita arasında farlılık bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır.

Aplikasyon; orman kadastrosu daha önceden yapılmış olan yerlerde, 2/B madde uygulaması sırasında, bağlantı kurularak gerekli orman sınır noktalarının yerlerinin arazide belirlenip ihya edilmesinden ibaret olup, bu belirleme ve ihya sırasında önceden kesinleşen orman sınır noktalarının aynı yerlerine konulması zorunludur (02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmelik md. 44.).

Aplikasyon işlemi yeni bir orman kadastrosu değildir. Aplikasyonla kesinleşmiş orman sınırları değiştirilemez. Kesinleşmiş orman sınırları değiştirilerek yapılan aplikasyon ve bu işlem sonucunda düzenlenen tahdit haritasının hukuken geçerliliği söz konusu olamaz.

Mahkemece 1975 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon işlemine ilişkin haritanın uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin kesinleşen orman sınırları dışında bulunduğunun belirlendiği, Hazine ile ... mirasçısı ... arasında görülen dava sonunda kadastro mahkemesinin kesinleşen kararı ile ... mirasçıları adına tesciline karar verildiği gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının reddine ve taşınmazın ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

Ne var ki; dava ... mirasçılarına yaygınlaştırılmadan adlarına tescil kararı verilemez. Kadastro mahkemesinin 21.07.1987 gün ve 1985/205-195 sayılı kararı taraf olmayan Orman Yönetimini açısından bağlacı değildir.” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma

kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve çekişmeli ... köyü 342 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1975 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması bulunmaktadır. 1744 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan tahdidin Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/03/2007 gün ve 2006/353-72 sayılı ilamıyla iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman içi açıklık olduğu belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de Orman Yönetimi tarafından dava çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içerisinde kaldığı iddiasıyla açıldığından ve orman bilirkişi tarafından yöntemince yapılan inceleme neticesinde çekişmeli taşınmazın 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi dışında kaldığı bildirildiğinden mahkemece çekişmeli taşınmazın davalılar adına tapuda kayıtlı olduğu nazara alınarak yeniden tescil hükmü kurmadan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.