Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/2143 K.2012/7725

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 28.03.1989 tarih ve 1989/935 E., 1989/3148 K. sayılı bozma kararında özetle. "Dava, tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir. Taşınmazın doğu sınırından Yayladağı - Samandağı karayolu geçtiği halde ... davaya katılmamış, ilanlar yapılmamıştır.

Bu nedenle; taraf teşkili sağlanarak gerekli ilanların yapılması ile yol nedeniyle kamulaştırma yapılıp yapılmadığının araştırılarak, taşınmazın karayollarına bir tecavüzününü bulunup bulunmadığının tespiti" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaza komşu bulunan yol nedeniyle Karayolları Genel Müdürlüğünce kamulaştırma yapılmadığı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan 1278 nolu taşınmazın mevcut kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre; dava; Medenî Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1982 yılında yapılmış ve sonuçları 10.05.1982 - 09.06.1982 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz fundalık vasfıyla tespit harici bırakılmıştır. 1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazla ilgili ... tarafından yapılan bir kamulaştırma işlemi bulunmadığına göre, Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin temyiz itirazları yönünden; her ne kadar, mahkemece; çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Şöyle ki; çekişmeli 1278 parsel sayılı taşınmaz, 1982 yılında 766 sayılı Yasaya göre yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı, 1240 parsele uygulanan 156 nolu vergi kaydının miktar fazlası olması nedeniyle 33. maddesi gözönünde tutularak, fundalık niteliği ile tescil harici bırakılmıştır.

Tapulama harici bırakılan bir yerin T.M.Y.'nın 713 ve 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. madde hükümlerine göre tapuya tescil edilebilmesi için tesbit dışı bırakma işleminin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile yasada belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir. Somut olayda; taşınmazın tapulama harici bırakıldığı 1982 yılı ile davanın açıldığı 1987 yılı arasında 20 yıllık yasal edinme süresi dolmamıştır.

Buna göre, zilyetlikle kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiğinden söz edilemez. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları da aynı doğrultuda olup, bu uygulama Dairemizde de istikrarlı bir şekilde devam etmektedir.

Ayrıca, taşınmaz davacı adına tesbit edilip kesinleşen 1240 parsele uygulanan 156 tahrir nolu vergi kaydının kuzey sınırı fundalık okuması nedeniyle miktar fazlası olarak tapulama harici bırakılmış olup, bu yönde eylemli olarak maki bitki örtüsü bulunduğu ve yörede dava tarihi itibariyle yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından, kayıt miktarı fazlasının zilyetlikle kazılması da mümkün değildir. Açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yangılgıya düşünülerek davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

..