Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/3809 K.2012/11077

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve katılan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... köyü 103 ada 44 ve 116 ada 7, 122 ada 36, 37 ve 41, 128 ada 14, 17, 23 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, davalılar yararına imar, ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin kararda gösterilen paylar oranında davalı ve dahili davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve katılan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) Katılan ... hükmü temyiz etmiş ise de, bir davada hükmü temyiz hakkının davanın taraflarına ait olduğu, yargılama sırasında dava ihbar edilen Orman Yönetiminin verdiği müdahale dilekçesini harçlandırarak H.M.K.’nın öngördüğü şekilde taraf sıfatını kazanmadığı anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından hükmün onanması gerekmiştir.