Davacılar vekili, Muğla İli, Dalaman İlçesi, Taşlıburun Mahallesi, 3832 ada 1 parsel (yenileme ile 3878 ada 1 parsel) sayılı 39991,90 m² yüzölçümündeki taşınmazın, ormanla ilgisinin bulunmadığı halde yörede yapılan 2/B madde uygulaması sırasında Hazine adına 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan alanda bırakıldığını ileri sürerek, 2/B madde uygulamasının iptali ile taşınmazın 2/B madde sınırları dışına çıkarılması talebiyle dava açmıştır.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Taşlıburun Mahallesi, 3832 ada 1 parsel (Yenileme ile 3878 ada 1 parsel) sayılı taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporlarının içeriği dikkate alındığında, orman ve teknik bilirkişilerin raporu ve ekindeki krokide belirtildiği üzere, taşınmazın krokide (1/A) ile gösterilen 3164,78 m² yüzölçümündeki bölümün 1944 yılında kesinleşmiş orman tahdidi dışında orman sayılman alanda kaldığı ve orman dışı olarak görüldüğü gerekçesiyle, bu bölümün parselden ifrazı ile davacılar adına hali hazırdaki vasfıyla tapuya tesciline,
taşınmazın krokide (1/B) ile gösterilen 827,12 m² yüzölçümündeki bölümünün ise, 1944 yılında kesinleşmiş orman tahdidi içinde orman sayılan yerde kaldığı ve 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman dışına çıkarıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle ikinci kadastro yoluyla hatalı olarak oluşturulan tapu kaydının iptali ve 6831 sayılı Yasanın 4999 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi uyarınca taşınmazın hali hazır niteliği ile 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkarılan yer olarak Hazine adına tesciline karar verilmiş,
hüküm davacı gerçek kişiler ile davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre 6 aylık süre içinde açılan orman tahdidine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1979 yılında 1744 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yapılmışsa da ilân edilmediği için kesinleşmemiş, son olarak 25.09.2009 tarihinde 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılarak ilan edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın (1-A) ile gösterilen bölümünün 1944 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olduğu ve bu nedenle 2/B uygulamasına da konu edilmediği, aynı krokide (1-B) ile gösterilen bölümünün ise 1944 yılı orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2009 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasında orman niteliğinin yitirilmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı,
aplikasyonun orman kadastrosu daha önceden kesinleşmiş olan yerlerde, bağlantı kurularak gerekli orman sınır noktalarının yerlerinin arazide belirlenip ihya edilmesinden ibaret olduğu, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmelik md. 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işlemi ... bir orman kadastrosu olmadığından davacılara ... dava hakkı vermeyeceğinden taşınmazın krokide (1-B) ile gösterilen bölümü yönünden davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, öncelikle dava konusu olmayan ve tahdit dışında olan krokide (1-A) ile gösterilen bölüm yönünden mahkemece kabul edilen bir husus olmadığı halde ve davacı gerçek kişiler tarafından açılan orman tahdidine itiraz davasının konusunun tahdit içinde kalan taşınmaz bölümü olduğu hususu nazara alınmaksızın, taşınmazın krokide (1-A) ile gösterilen bölümü yönünden dava kabul edilmiş gibi hüküm yerinde davanın kısmen kabulüne denilmiş olması isabetsiz olmuştur.
Zira, esas itibariyle mahkemece davanın tamamen reddine karar verilmiştir. Dava konusu olmayan taşınmazın krokide (1-A) ile gösterilen bölümü gerekçe yapılarak davanın kısmen kabulüne denilmiş olması yukarıda belirtilen nedenle doğru değildir.
Ayrıca, yine kısmen kabul kararı gerekçe yapılarak davalılar Hazine ve Orman Yönetimi aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmesi, krokide (1-A) ile gösterilen bölüm de dahil olmak üzere taşınmazın tamamı tapuda davacı gerçek kişiler adına kayıtlı olduğu halde, taşınmazın krokide (1-A) ile gösterilen bölümü yönünden H.Y.U.Y.’nın 26. maddesinde düzenlenen istekle bağlılık kuralı da ihlal edilerek tapu tescil hükmü ile mükerrer sicil oluşturulması,
taşınmazın tahdit içinde kalan krokide (1-B) ile gösterilen bölümü yönünden ise, davanın niteliği itibariyle kadastro mahkemesince sadece davanın reddi ile yetinilmesi gerekmesine rağmen ve yine H.Y.U.Y.’nın 26. maddesinde düzenlenen istekle bağlılık kuralı burada da ayrıca ihlal edilerek dava konusu taşınmazın krokide (1-B) ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ve Hazine adına 2/B madde niteliğiyle tesciline karar verilmesi de doğru değildir.
Ancak, belirtilen tüm bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün 1. bendi hükümden tamamen çıkartılarak yerine "davanın reddine" kelimeleri yazılması, yine hükmün davalılar Hazine ve Orman Yönetimi aleyhine hükmedilen vekâlet ücretine yönelik 4. bendinin hükümden tamamen çıkartılması ve son olarak hükmün 5. bendinde yer alan “davacılar tarafından yapılan 230,00.- TL yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine” cümlesi hükümden tamamen çıkartılarak,
yerine “4- Davacılar tarafından yapılan 230,00.- TL yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına” cümlesi yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ve Orman Yönetimine ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.