Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.03.2011 gün ve 2011/2671 – 3319 sayılı bozma kararında özetle. “...Keşif sonucu orman ve fen bilirkişiler tarafından resmi belgelere dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporu ekindeki kroki ve paftasındaki konumları ile memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumlarına göre dava konusu taşınmazların kuzey, batı ve güney yönden Karacalar köyü 101 ada 1 nolu, doğu yönden ise, ... köyü 105 ada 880 nolu orman parseli ile çevrili olduğu ve bu hali ile orman içi açıklığı niteliğinde olduğu,
orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince devlet ormanı olarak sınırlandırılmasının öngörüldüğü, bu tür yerlerin zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı ve özel mülk olarak tescil edilemeyeceğinden davacının davasının tümden kabulü gerekirken, dava konusu taşınmazların özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın reddi yolunda hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve çekişmeli 248 ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılardan ..., ..., ... ve ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.