Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/9024 K.2013/779

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli ... Köyü 1713 sayılı parselin 1990 yılında 3402 sayılı Kanuna esas alınarak yapılan orman kadastrosu sırasında, orman olarak 160 H. 830 m2 yüzölçümüyle sınırlandırılmıştır ve tapuya tescil edilmiştir. Davacılar, taşınmazın çeşitli bölümlerinin kendilerine ait olduğu iddiasıyla tapu kaydının iptalini ve adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile A (2896 m2) bölümünün ... ve arkadaşları; B2 (17.750 m2) bölümünün ...; C2 (7231 m2) bölümünün ... D2 (19337 m2) ... ve arkadaşları; E (418 m2), F (285 m2), G2 (18627 m2) bölümünün ... ve arkadaşları; H (21536 m2) bölümünün ... ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline, kalan bölümler hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazlar orman alanı içinde bırakılmış, bu işlem 05/11/1990 - 05/12/1990 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; gerçek kişiler adına tescile karar verilen taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde öngörülen şartların gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da uzman bilirkişi raporuna ekli 1960 tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında çekişmeli 1713 parsel sayılı taşınmazın tümünü komşuları ile birlikte gösteren kadastro paftası ile çakıştırılmadan, sadece dava konusu edilen bölümlerin gösterildiği, bu nedenle raporun denetlemeye elverişli olmadığı, bunun yanısıra 1713 sayılı parselin tapu kaydının ve varsa kadastro tesbit tutanak suretinin de dosyada bulunmadığı,

komşularının getirtilmediği, dosyaya ibraz edilen Ağustos 1963 tarih 13 numaralı tapu kaydının da mahallinde uygulanmadığı anlaşılmaktadır. Her nekadar, gerçek kişilerin temyizi bulunmamaktaysa da tapu kayıtları sahipleri lehine olduğu kadar aleyhe de delil teşkil eder. Dava, aynı zamanda 10 yıllık sürede genel mahkemede açılan, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosuna itiraz davasıdır.

Ancak, çekişmeli orman parselinin tutanağı ya da tapusu getirtilmemiş, 3402 sayılı Kanunun 22/son maddesi gereğince tapu kütüğüne aktarılan bir yer olup olmadığı araştırılmamıştır.

O halde; mahkemece, bir harita - kadastro mühendisi ile üç orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, 1713 parseli komşularıyla birlikte gösteren arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile 1960 tarihli memleket haritası ve bunun yapımına esas alınan hava fotoğrafları dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli,

dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin sınırlarında komşu kadastro parselleri varsa bunlara ait tespit tutanakları, varsa dayanağı kayıt ve belgeler, davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, orman sayılan yerlerden değilse, davacıların tutunduğu tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle uygulanmalı, değişir sınırlar içeriyorsa kapsamı 3402 sayılı Kanunun 20/B ve C maddeleri gereğince belirlenmeli, her nekadar orman kadastrosunun kesinleşmediği ve tapuya dayanılmadan dava açılabileceği kabul edilmişse de, taşınmazların orman içi açıklık konumunda olması halinde zilyedlikle kazanılamayacğı, ancak,

geçerli ve taşınmaza uyan tapu kaydı varsa kazanılabileceği düşünülmeli, 1713 sayılı parselin varsa tutanak sureti, tapu kaydı oluşmuşsa bu tapu kaydı getirtilmeli, bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.