Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 163 hektar 2686,06 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır.
Mahkemece, davacının davasını takip etmediği, verilen sure içinde keşif masraflarını yatırmadığı ve davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/04/2010 gün ve 2010/2153 - 5337 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle. “Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur.
Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 sayılı Harçlar Kanununun m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden;
mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Kanunu ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.
Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.. 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).” denilmiştir.
-2-
Mahkemece, bozma ilâmına uyulduktan sonra davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının iptaliyle 16/04/2012 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 2262,37 m²'lik bölümünün davacı adına tesciline, parselin geriye kalan bölümlerinin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu çekişmeli taşınmazın (A) harfiyle işaretli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, mahkemece uyuşmazlığın niteliği gereği çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi gerekirken, tutanağının iptaline karar verilmiş olması ile çekişmeli taşınmazın başka dosyalarda da davalı olması nedeniyle karar kesinleştiğinde dosyanın tutanak aslının bulunduğu dosya içine konulmasına karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması doğru değil ise de,. bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “tutanağının” kelimesi kaldırılarak, bunun yerine, “tesbitinin” kelimesinin yazılması, ayrıca, 2. bentten sonra gelmek üzere “Karar kesinleştiğinde dosyasının çekişmeli taşınmazın tutanak aslının bulunduğu İnebolu Kadastro Mahkemesinin 2012/46 E. 2012/14 K. sayılı dosya arasında konulmasına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 27/01/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.