Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/1614 K.2013/5549

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yönetimi, kadastro mahkemesine verdiği 01.12.2009 günlü dilekçesinde, Aloğlu Köyünde 4342 sayılı Kanun gereğince mera tespit ve tahdit çalışmaları yapılarak 30.10.2009 tarihinde ilân edildiğini, çalışmalarda 966 ve 976 sayılı parsellerin mera olarak tahsis edildiğini, bu parsellerin orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek mera tahsislerinin iptaliyle orman niteliği ile tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Dairece onanmıştır.

Asliye Hukuk Mahkemesince, 976 parsel sayılı taşınmaz yönünden ayırma kararı verilmiş, yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, 966 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 6.280,00 m2'lik kısmı tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından, orman bilirkişi raporunda orman kadastrosu yapılmadığının bildirildiği halde, mahkemece kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu gerekçesi ile davanın kabul edilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğu ve taşınmazın hükmen tescil yoluyla mera olarak kaydının yapıldığı gerekçesi ile ve re'sen araştırılacak nedenlerle temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 23/11/1972 - 23/12/1972 tarihlerinde ilân edilen arazi kadastrosu bulunmakta olup, orman kadastro çalışmaları yapılmamıştır. Çekişmeli taşınmazlara ilişkin Sinop Mera Komisyon Başkanlığının 30/10/2009 - 01/11/2009 tarihleri arasında yapılan mera tahsis kararı vardır.

Mahkemece, verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazların 1976 yılında yapılan kadastroda mera olarak sınırlandırıldığı, eski memleket harita ve hava fotoğrafında açık alanda kaldığı, çevresindeki 911 parselin kişiler, 320 parselin Hazine, 908 ve 909 parselden ifrazla tespit edilen 912 ve 913 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu anlaşıldığına göre, Orman Yönetimi'nin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.