Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/1836 K.2013/6336

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili,17/02/2010 tarihli dava dilekçesiyle, Küçükkarasu Köyü ... Mevkiinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın müvekkili tarafından 50 yıldır malik sıfatı ile aralıksız kullanıldığını ve Medenî Kanunun 713. maddesinde belirtilen şartların müvekkili lehine oluştuğunu belirterek tapusuz taşınmazın müvekkili adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; dava edilen taşınmazın 1410, 1411 ve 1412 tapulama parselleri ile 116 ada 3, 4 ve 5 sayılı 2/B parsellerine isabet eden kısımlar yönünden davanın reddine, davacının dava konusu ettiği taşınmazın 11/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen 7594,14 m2'lik kısma yönelik davanın reddi ile bu kısmın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede; 1976 yılında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik hükümleri gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışması 1979 yılında kesinleşmiş, 1989 yılında ise 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince yapılan çalışmalar 25/04/1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre; dava konu taşınmazın 11.05.2012 tarihli bilirkişi rapor ve eki krokide; (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerin, tapuda kişiler ve Hazine adına kayıtlı 1410, 1411 ve 1412 nolu parsellere ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 116 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara isabet ettiği anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin bu kısıma yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün bu kısım yönünden ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

2) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; her nekadar, mahkemece, taşınmazın (D) ile gösterilen bölüm için, taşınmazın memleket haritasında orman olarak gözüktüğünden bahisle; davanın reddi ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme ve varılan sonuç doğru değildir. Şöyle ki; dava konu taşınmazın 11.05.2012 tarihli bilirkişi rapor ve eki krokide.

(D) harfleri ile gösterilen bölümün 1979 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman sınırları dışında bırakıldığı, halen fındık bahçesi olarak kullanıldığı ve dava konusu taşınmazın batısında bulunan 116 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı ve devamındaki taşınmazların 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ile 1981 tarihinden önce orman niteliğini yitirdiğinden orman sınırları dışına çıkartıldığına ve halen tarla ve fındık bahçesi olarak kullanılan 11.05.2012 tarihli bilirkişi rapor ve eki krokide.

(D) harfi ile gösterilen bölümün de orman sayılan yerlerden olmayacağı anlaşıldığına göre; mahkemece davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli.

3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı ve Medenî Kanunun 713/4. maddesinde belirtilen ilânların yapılarak taşınmaz üzerinde hak iddiası olanların davaya katılımı sağlanmalı ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.