Davacı, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 1749 ve 1750 (Eski 363) parsel sayılı taşınmazların yörede 1940 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde iken, 15/06/1988 tarihinde yapılıp kesinleşen 2/B sınırları içinde kaldığını, taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1957/255 - 1958/293 sayılı kararı ile orman sınırları dışına çıkarıldığı ve orman olmadığına karar verildiğini, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/835 -1969/607 sayılı ilâmı ile gerçek kişi adına tescil edildiğini belirtmiş; ayrıca, Hazinenin açtığı dava, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/420 - 2001/1028 sayılı kararı ile kesin hüküm nedeniyle reddedildiğinden, tapu kaydındaki 2/B şerhinin terkinini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu ... Köyü, 1749 ve 1750 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesinde yazılı olan 2/B şerhi yazısının terkinine karar verilmiş; davalılar Orman Yönetimi ve Tapu Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, 27.02.2012 tarih ve 2011/14473 E.- 2012/2695 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Kanun gereğince; 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması ile ormanlar Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığından, tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhlerin iptaline yönelik davalarda husumet Hazineye yöneltilmelidir. Ancak, davacı dava dilekçesinde, tapu müdürlüğünü hasım göstererek dava açmıştır. Davacının asıl dava etmek istediğinin tapu müdürlüğü değil, Hazine olduğu belirgin olup, mahkemece davanın usûlünce gerçek hasıma yönlendirilmesi için davacı yana olanak sağlanması gerekir, bu nedenle, Hazine davaya dahil edilerek taraf oluşturulup, savunma ve delilleri sorulduktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması usûl ve kanuna aykırıdır.
Kabule göre de, Tapu Müdürlüğü ve Orman Yönetimine karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” denilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın Tapu Müdürlüğü ve Orman Genel Müdürlüğü yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalı Hazine yönünden davanın kabulü ile ... İlçesi, ... Köyü, 2 pafta 1749 ve 1750 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında beyanlar hanesinde yazılı olan 2/B yazısının terkinine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B sınırları içinde kalan tapu kaydının beyanlar hanesindeki 2/B şerhinin terkini istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 26.06.1940 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 6831
- 2 -
sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılıp 15.06.1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu taşınmazların yörede 1940 yılında yapılan orman tahdidi içinde kaldığı ancak, taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1957/255 - 1958/293 sayılı kararı ile orman sınırları dışına çıkarıldığı ve orman olmadığına karar verildiği, ...
2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/835 - 1969/607 sayılı kararı ile gerçek kişi adına tescil edildiği, ayrıca Hazinenin taşınmazın 2/B parseli olduğundan bahisle davalı kişilere karşı açtığı ...
2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/420 - 2001/1028 sayılı davasının kesin hüküm nedeni ile reddedildiği, bu mahkeme kararlarının kesinleşmiş olmasına rağmen, yörede 1988 yılında yapılan 2/B uygulaması sırasında mahkeme kararları dikkate alınmayarak taşınmazın orman niteliğini yitirdiğinden bahisle orman sınırı dışına çıkarıldığı ve tapu kaydına 2/B alanında kaldıklarına ilişkin şerh düşüldüğü anlaşıldığına, kaldı ki, taşınmazdaki 2/B şerhinin,
6292 sayılı Kanunun 3. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca (ilgisine göre Orman Genel Müdürlüğünün veya Maliye Bakanlığının ya da İdarenin talebi üzerine) tapu idarelerince terkin edilmesi gerektiğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.