Dava konusu .... taşınmazlar, 766 sayılı Kanuna göre 1975 yılında yapılıp 21.11.1975 - 22.12.1975 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda mera niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Taşınmazlar 2006 yılında 4342 sayılı Kanuna göre kurulan mera komisyonu tarafından mera olarak tespit, tahdit ve tahsis edilmişlerdir.
Davacı ... Yönetimi, 4342 sayılı Kanuna göre yapılan askı ilânı süresi içerisinde sunduğu 14.11.2006 tarihli dava dilekçesinde taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 5841 sayılı Kanun ile değişik 12/3. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetiminin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/06/2011 tarih ve 2011/3077 E. - 2011/7717 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [14/03/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen "bu hüküm iddianın ve taşınmazın niteliği ile devlet ya da diğer kamu tüzel kişilikleri olsa dahi tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" hükmü ve 5841 sayılı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. maddesindeki (Bu Kanunun 12'nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.) hükmü,
Anayasa Mahkemesinin 12/5/2011 gün ve 2009/31-77 sayılı kararı ile iptal edilmiş, yine Anayasa Mahkemesinin 12/5/2011 gün ve 2009/31-27 (yürürlüğü durdurma) sayılı kararı ile (bu madde ve ibarenin uygulanmasından doğacak sonradan giderilmesi güç ve olanaksız durum ve zararın önlenmesi ve iptal kararının sonuçsuz kalmaması için kararın Resmî Gazetede yayımlanacağı güne kadar yürürlüğün durdurulmasına karar verilmiştir.
Değinilen yönler gözetilerek, davacı ...
Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmazın, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki orman sayılan yerlerden olduğu iddiasında bulunulduğu ve bu tür iddiaları içeren davalarda, yargısal uygulamada istikrar kazandığı üzere, 10 yıllık hak düşürücü süre ile bağlı kalınmaksızın her zaman dava açılabileceği gibi, hak düşürücü sürenin geçtiği de ileri sürülemeyeceğinden (HGK’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258, 05.05.1999 gün ve 1999/1-304 -260, 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561, 22.03.2000 gün ve 2000/1-209-180, 27.02.2002 gün ve 2002/1-19-97, 09.06.2004 gün ve 2004/1-335-354,
Yargıtay 7. H.D.'nin 09.12.2006 gün ve 2006/4206-4268, 14. H.D.'nin 11.03.2008 gün ve 2008/1911-3034 ve 20. H.D.'nin 03.04.2008 gün ve 2008/1564-5261 sayılı kararları) mahkemece işin esası incelenerek toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekir (HGK'nun 08.06.2011 gün ve 2011/1- 361 E. ve 2011/390 sayılı kararı).
Açıklanan hususlar gözetilerek, mahkemece yargılamaya devam edilip, işin esasına girilerek tarafların sav ve savunmaları ile delilleri sorulup, toplanmalı yazılı ve resmî belgeler doğrultusunda yöntemine uygun biçimde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.] denilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile 726 parsel sayılı taşınmazın mera olarak yapılan tespitinin iptali ile (A) harfi ile gösterilen 55229,01 m²'lik kısmı ve (B) harfi ile gösterilen 353604 m²'lik kısmının orman vasfıyla adına kayıt ve tesciline, geriye kalan 1676591,07 m²'lik kısmın mera vasfıyla adına özel siciline kayıt ve tesciline, 595 ve 658 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 4342 sayılı Kanuna göre yapılan mera tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın kısmen orman sayılan, kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının .... Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 03/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.