Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/10698 K.2015/7392

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/02/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından dava dışı Neşet Hayal isimli kişi aleyhine açılan iki davada davalı vekili olarak görev yaptığını, iki farklı mahkemede açılan davaların önce birleştirildiğini, sonrasında davacı taraf ile müvekkili olan davalının kendi bilgisi dışında haricen anlaştığını ve bu nedenle davadan feragat edildiğini, tarafların sulh olmaları nedeniyle Avukatlık Kanunu m. 165 uyarınca her iki tarafın kendisinin avukatlık ücretinden sorumlu olduğunu, alacağını tahsil amacıyla başlattığı takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda itirazın kısmen iptali ile asıl alacağın %20'si uyarınca icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Davacının vekalet ücreti alacağı, bilirkişi tarafından Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesi uyarınca hesaplanmıştır. Davacının istemi niteliği gereği yargılamayı gerektirmekte olup alacak likit (belirgin) değildir. Şu durumda davalının icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmuş olması doğru değildir. Ancak belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madesi uyarınca uygulanan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.