Davacı vekili, 22.03.2013 tarihli dava dilekçesi ile. Yusufeli Kadastro Mahkemesinin 2009/2-2010/14 Karar sayılı dosyasında; dava konusu arazinin kadimden beri müvekkillerinin dedelerine ait olmasına rağmen, yapılan yargılama neticesinde müvekkilinin bu taşınmazı kaybettiğini, bu dosyada dinlenen şahitlerin müvekkili lehine ve doğru söylemeleri mümkün olmayan kişiler olmaları nedeniyle doğruyu söylemediklerini, şahitlerin mensup olduğu ...
Köyü Muhtarlığının şikayeti ile "Hakkı olmayan yere tecavüz"den dolayı dava açıldığını, sonuçlanmış olan kadastro mahkemesi dosyasında 07/09/2009 tarihinde yapılan keşfin davacı taraf hazır olmadan yapıldığını, müvekkillerinin, keşfin son tutanak kısmında yetişerek tutanağa imza attığını, müvekkilerinin, 200 yıllık, kadimden miras kalan yerlerini, gerçek dışı beyanlarla kaybettiklerini, dosyada mevcut lehe raporların hiç dikkate alınmadığını, karara etkili belgelerin çeşitli nedenlerle, müvekkillerinin kusuru dışında dosyaya konulmasının engellendiğini, dava konusu yerle ilgili vergi kayıtları bulunduğunu,
kadastro mahkemesince verilen kararda, her ne kadar şeklî ve maddî anlamda, kesin hüküm söz konusu ise de, adalet sağlayamayan bu kesin kararın vicdanları rahatsız ettiğini, hukuk kuralları lafzıyla korumadan çok, o kuralın uygulanmasıyla ortaya çıkan sonucun, hukuk ve anayasada öngörülen hukuk devleti, adalet anlayışı, insan hakları sözleşmesi, hakkaniyet, adil karar verilmesi noktasında rahatsız ettiğini ileri sürerek,
açıklamaya çalıştığı nedenler ve re'sen incelemeler sırasında ortaya çıkacak diğer nedenlerle yargılamanın yenilenmesi isteminin kabülüne, kesinleşmiş mahkeme kararının kaldırılarak tapudaki kaydın düzeltilmesini arz ve talep etmiştir.
Mahkemece, davacı tarafın dava dilekçesi ve delil listesinde sunmuş olduğu ve mahkemece toplanmasını talep ettiği delillerin hiç birinin HMK'nun 375. maddesinde düzenlenen yargılamanın iadesi sebeplerini oluşturmadığı, yeni tanık bildirimi, yeniden mahallinde keşif yapılması, zilyetliği destekler nitelikte vergi kaydı gibi belgelerin yargılamanın yenilenmesini gerektirmediği, yargılamanın yenilenmesi talep edilen kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin kararı ile onanarak kesinleştiği gerekçesi ile yargılamının yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava dilekçesinde, ileri sürülen hususların Hukuk Muhakemeleri Kanununun 375. maddesinde (HUMK m. 445 ) sınırlı olarak sayılan yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden olmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.