KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2014/5450 E., 2015/4148 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Kadastro Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:
3402 sayılı Kanunun Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında ... köyü, 289 ada 6 parsel sayılı 530,47 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.
Davacı , çekişmeli taşınmazın öncesi orman iken, 23.11.1991 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığını; ancak, taşınmazın tahdit dışında bırakılma tarihi ile kadastro tesbit tarihi arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ve taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1957 yılında 766 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmaz ormanlık alan olarak tespit harici bırakılmış, tespit tarihinden önce 22.05.1991 tarihinde ilânı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulama çalışmalarında da çekişmeli taşınmaz, orman sınırları dışında bırakılmıştır. Ayrıca, yörede; 2859 sayılı Kanun ve 590 sayılı KHK uyarınca yenileme çalışmaları yapılmış ve 21.02.2005 tarihinde kesinleşmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın 1991 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakıldığı gibi,
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2014/5450, K. 2015/4148, 13 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama