Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı-karşı davacı tarafından 20.09.2014 tarihli dilekçe ile özetle; "...Hâkimin sorumluluğu nedeniyle Hazine aleyhine tazminat davası açtığından hâkim ile aralarında husumet oluştuğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen (26080) tara fından reddi hâkim talebi HMK 41. madde uyarınca geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karar davanın esası hakkında verilen karar ile temyiz edilmekle, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından 10.12.2013 gün 2013/12640 - 29095 sayılı kararı ile "...Davalı-davacı koca tarafından, mahkeme hakimi aleyhine tazminat davası açılmakla husumet yaratılmış ve buna ilişkin belgelerde dosyaya sunulmuştur.
O halde, mahkemece; davalı-davacı kocanın reddi hâkim talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 36/1-d bendi çerçevesinde değerlendirilmesi, reddi istenen hâkimin görüşü ile birlikte dosyanın derhal merciiye gönderilmesi, merci tarafından verilecek kararın kesinleşmesinin beklenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı-davacı kocanın reddi hâkim talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 41. maddesi çerçevesinde değerlendirilip, yargılamaya devamla işin esası hakkında hüküm tesisi doğru görülmemiştir..." gereğine değinilerek kararın esası incelenmeksizin reddi hâkim talebi yönünden bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra reddi hâkim talebi, reddedilen hâkimin talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından reddi hâkim isteminin reddine ve ret talebinde bulunan tarafın 1.000.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına göre, yargılamanın devamı sırasında taraflardan birinin mahkeme hâkimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması, H.M.K.’nın 36/1-d maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamaz. Aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hâkimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi,
bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına gelir. Hiçbir hukuk kuralı, kötü niyetliyi korumaz. Aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hâkimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi, tabiî hâkim ilkesini de zedeleyecektir. Bu nedenle, konuyu inceleyen mercinin H.M.K.’nın 36/1-d. maddesi hükmünü yorumlamasında bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, merci kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/09/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.