Davacı vekili, 06.01.2006 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kestel Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile (A) harfiyle gösterilen 6192,96 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline ilişkin verilen karar, davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.07.2010 gün ve 2010/6589-9697 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...hükme dayanak alınan orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda orman kadastro haritası uygulamasının yapılmadığı, taşınmazın en yakın orman sınırına 800 metre mesafede olduğunun açıklanmasıyla yetinildiği, dava konusu taşınmazı geniş çevresiyle birlikte gösteren kadastro paftası ile memleket haritasının ölçekleri eşitlenip birbirine aplike edilmediği için raporun denetlenemediği, çekişmeli taşınmazın güney bölümüne rastlayan komşu parsellerin, mahkemenin 2005/543 ve 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/111 sayılı dosyalarında dava konusu edildiği halde, bu dosyalar getirtilerek, nasıl sonuçlandıkları ve çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiklerinin araştırılmadığı...” gereğine değinilerek bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, taşınmazın evveliyatının orman olduğundan tahdit dışında bırakıldığı tarih ile dava tarihi arasında 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 26.04.1985 ilâ 26.04.1986 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 12.02.1960 tarihinde kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz bu çalışmada taşlık-çalılık olarak tapulama harici bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın evveliyatının yüksek eğimli çalılık ve makilik alan olduğundan 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinin karşı anlamına göre orman sayılan yerlerden olduğu ve orman kadastrosu ile orman sınırı dışına çıkarıldığı tarihe kadar sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği, orman kadastrosunun kesinleştiği 26.04.1986 tarihinden sonra başlayan zilyetliğe de taşınmazın imar planına alındığı tarihe kadar değer verilebileceği,
dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak 2237 parselin tesciline dayanak oluşturan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/57 Esas - 2002/681 Karar sayılı dosyası arasında 07.08.1996 tarihinde nazım imar planı içine alındığı ve imar planının 05.06.1997 tarihinde meclis kararı ile onaylanarak yürürlüğe girdiği bildirildiğinden,
2014/6748 - 10073 taşınmazın nazım imar planına alındığı tarihe kadar geçen zilyetlik süresinin de Medenî Kanunun 713. maddesi uyarınca aranan 20 yıla ulaşmadığı gibi, dava tarihi itibariyle de aranan zilyetlik süresinin davacı yararına oluşmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.