1994 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 125 ada 31 parsel sayılı 27.493 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle gerçek kişiler adına tesbit ve tescil edilmiş, satış yolu ile davalıya intikal etmiştir.
Davacı ... Yönetimi, taşınmazın 2848 m2 yüzölçümündeki bölümünün kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır.
Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin (A2) ile gösterilen 2546 m2 ve (A5) ile gösterilen 302 m2 olarak toplam 2848 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/04/2014 gün ve 2014/1783 - 3893 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle. “Mahkemece, kesinleşen tahdide dayalı olarak açılan davada, davacı ...
Yönetiminin dayandığı 14/11/2012 tarihli inceleme raporuna ekli krokide gösterilen 2848 m2 taşınmaz (hükme esas alınan raporda (A2) ve (A5) bölümleri) hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş ise de, uzman bilirkişi tarafından 1995 yılında kesinleşen orman kadastro haritasına göre yapılan uygulamada, taşınmazın yalnızca (A2) ile işaretli bölümünün orman sınırı içinde kaldığı, (A5) ile işaretli bölümün ise tahdit dışında olduğu ve eylemli orman durumunun da bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Tesbit edilen bu duruma göre kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı anlaşılan (A2) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın kabulüne, kesinleşen orman sınırı dışında kaldığı anlaşılan (A5) harfli bölüme yönelik davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın kısmen kabulü ile çekişmeli Hacımusalı Köyü 125 ada 31 parsel sayılı taşınmazın fen ve orman bilirkişisinin 13/05/2013 tarihli müşterek raporlarında (A2) harfiyle işaretli 2546 m²'lik bölümünün tapusunun iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahalenin önlenmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından reddedilen bölüme yönelik davalı vekili tarafından ise davanın kısmen reddedilmiş olması nedeniyle yararlarına vekalet ücreti takdiri gerektiği iddiasıyla temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman sınırı içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile müdahalenin önlenmesi istemlerine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve 05/05/1995 tarihinde kesinleşmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak.
Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki ipotek şerhinin de silinmesini istediği ve ormanların korunmasına ilişkin Anayasanın 169 ve 6831 sayılı Kanunun 93. maddeleri karşısında, ormanlar üzerinde herhangi bir şerh konulamayacağı halde, mahkemece, beyanlar hanesindeki ipotek şerhinin silinmesine karar verilmemesi, ayrıca, dava kısmen reddedilmiş olmasına rağmen davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Bu sebeple, hükmün 1-A bendinin sonuna “beyanlar hanesindeki T.C.
Ziraat Bankası lehine olan ipotek şerhinin silinmesine” ibaresinin yazılması, ayrıca hüküm fıkrasına 8 numaralı bent olarak “Davalı davayı vekil ile takip ettiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1500,00.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.