Davacı vekili, sulh hukuk mahkemesine verdiği dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği; ... Köyünde bulunan yaklaşık 10,5 dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Sulh hukuk mahkemesince, taşınmazın değeri itibariyle görevsizlik kararı verilerek dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş; mahkemece davanın kabulü ile ... İlçesi, ... Köyü, ... ... Mevkiinde bulunan, 01/11/2012 havale tarihli fen ve orman bilirkişilerin müşterek rapor ve eki krokisinde (A) harfiyle gösterilen 10091,99 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından harca; ... ve Orman Yönetimi tarafından ise esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında orman kadastrosu yapılmış, 02.05.1968 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1951 yılında yapılmış, çekişmeli yer dağlık niteliği ile tesbit dışı bırakılmıştır. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığı, eylemli olarak kök yaşı 60, aşı yaşı 50 olan zeytin ağaçlarının bulunduğu,
komşu taşınmazların da zeytin bahçesi olarak kişiler adına kayıtlı olduğu ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, taşınmazın değeri 12110,38.-TL olarak belirlenmesine rağmen, ziraat bilirkişi raporunun değer hesabı yapıldığı bölümünde sehven 121103,88.-TL olarak belirtilmesi neticesinde mahkemece yanlış olan bu değer üzerinden harç hesaplanmış olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının harca ilişkin 3 numaralı bendi hükümden tamamen çıkarılarak yerine ''Karar ve ilam harcı olan 827,26.-TL harçtan peşin alınan harç ve tamamlama harcı düşüldükten sonra bakiye kalan 779,50.-TL harcın davacıdan tahisili ile Hazineye irat kaydına'' ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.