Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kestel Beldesinde 4820,22 m² yüzölçümlü taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, imar ve ihya yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişisi ...tarafından düzenlenen 06.11.2009 tarihli rapor ve eki krokide (A) harfi ile işaretli 3913,72 m² yüzölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/11/2010 tarih ve 2010/10140-13429 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacıya annesinden kaldığı belirlendiğine göre, davacının anne, baba ve kardeşleri yönünden 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi gereğince belgesizden tesbit gören yerlerin araştırması yapılmamış, komşu parsellerin uygulama imar planında kaldığı belirlenmekle, davaya konu yerin nazım imar planı içinde kalıp kalmadığı ile imar ve ihyanın ne zaman başladığı belirlenmemiştir. Mahkemece yeniden yapılacak araştırma ve inceleme ile dava konusu taşınmazın zilyelikle kazanılması mümkün olup olmadığının belirlenmesi ve zilyetlikle kazanılması mümkün olan yerlerden olduğu takdirde 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. Maddesinde yazılı şartların araştırılması” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece dava konusu taşınmazın eski kadastro paftasında taşlık ve çalılık alan olarak gözüktüğü, dayanılan tahrir kaydının dava konusu taşınması kapsamadığı, 1986 ve 1989 hava fotoğraflarında taşınmazın çalılık alan olarak gözüktüğü dolayısı ile imar ve ihyanın 1989 yılından sonra tamamlandığı, dava tarihi olan 09.11.2007 tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zaman aşımı süresinin geçmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir..
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre 1984 yılında yapılıp 26/04/1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.
Genel arazi kadastrosu 1960 yılında yapılmış dava konusu taşınmaz taşlık ve çalılık olarak tesbit harici bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmaz orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmış ise de; davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.