Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/10410 K.2015/10255

Taraflar arasında görülen davada İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi ve İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 03.12.2013 tarihli dilekçe ile; davalı taraf ile yapılan bira satışını konu alan 01.09.2011 tarihli sözleşmeye aykırı edimler sebebiyle sözleşmede belirtilen 20.000 USD cezai şartın ve 20.000.-TL katkı payının davalıdan tahsili istemiyle asliye ticaret mahkemesinde dava açmıştır.

İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi, "...davalının 2. sınıf işletme defterine tabi esnaf olduğu, tacir olmadığından davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, "...davalı, hernekadar Lokantacılar ve Gazinocular Odasına kayıtlı ise de kararlaştırılan cezai şart miktarı, hemde davacıya tanınan 50.000.-TL katkı payı miktarı kaşısında davalının gelirinin TTK ve Bakanlar Kurulunun ilgili 2007/12362 sayılı kararındaki limitleri aştığı belirlendiğinden tacir olduğu, tacirler arasındaki uyuşmazlığında asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde "Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;

a) Bu Kanunda, "...görülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır..." hükmüne yer verilmiştir. Yine aynı Kanunun 5. maddesinde tüm ticari davalara asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı belirtilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının .......... ünvanlı işyerinin maliki ve işleticisi olduğu, 2. sınıf işletme defterine tâbi esnaf olduğu, taraflar arasında bira satışına ilişkin bayilik sözleşmesi yapıldığı, uyuşmazlığında anılan sözleşmede belirtilen katkı payı ve cezai şarttan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tacir olmadığından TTK'nın 4. maddesindeki yasal düzenlenme karşısında uyuşmazlığın 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.