Kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyü, 172 ada 163 parsel sayılı 544.306, 52 m² yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden orman vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir.
Asıl dosya ve birleştirilen dosya davacıları, kendilerine ait arazilerin orman olarak tespit edilen 172 ada 163 parsel içerisinde kaldığını ileri sürerek orman vasfı ile yapılan tespitin iptali ile taşınmazın adlarına tapuya tescilini istemişlerdir.
Mahkemece, davacıların davasının reddine, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü ... Civarı mevkiinde kain 172 ada 163 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazda yapılan 2/B uygulama çalışmalarına ilişkin açılmış bir dava olmadığından 2/B çalışmalarının olağan usuller ile devamına karar verilmiş, hüküm birleştirilen dosya davacıları... ve ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1967 yılında seri bazda orman kadastrosu yapılmış; sonuçları 09/06/1969 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3402 sayılı Kanun uygulamalarına esas olmak üzere yapılıp kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğine göre davanın reddi yönünde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, birleştirilen 2007/46 Esas, 2007/25 Karar sayılı dosyanın davacıları ...ve ...'ın vekili vasıtasıyla davayı takip etmesine, vekilline yapılan tebligat sonucunda da hükmü temyiz etmelerine rağmen, bu davacıların adlarının karar başlığında gösterilmemesi doğru bulunmamış ise de belirtilen bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; karar başlığının davacıların isimlerinin yazılı olduğu kısma “12- ...., 13- ...” ibaresi yazılması suretiyle hükmün 6100 sayılı Kanunun 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.